het zijn de kleine dingen die doen: Marcel van Roosmalen over moeder

Marcel van Roosmalen schrijft een tragikomisch maar liefdevol portret over zijn moeder. Marcel van Roosmalen schrijft al jaren met grote regelmaat over zijn moeder in NRC Handelsblad. Zijn vaste lezers krijgen daarmee een kijkje in haar leven – en dat van hemzelf. Moeder is op hoge leeftijd, woont zelfstandig, maar steeds meer dingen gaan mis: een voordeursleutel raakt zoek, een treinreis verloopt rampzalig, een kerstdiner kan niet meer worden gekookt. De ergernis bij haar zoon ligt altijd op de loer. Met een arendsoog observeert hij zijn moeder. Het zijn de kleine dingen die het doen is het verslag van een wereld die onherroepelijk kleiner wordt. Een genadeloos maar ook liefdevol portret van moeder en zoon, die ondanks grote en kleine tegenslagen manmoedig volhouden. De pers over Marcel van Roosmalen ‘Marcel van Roosmalen kan zo schrijven dat ik een diepgevoelde fascinatie krijg voor Vitesse, Limburgse dorpen en humanresourcemanagers.’ Aaf Brandt Corstius ‘Niet misschien, maar gewoon de beste columnist van Nederland.’ Nico Dijkshoorn ‘Van Roosmalen is een meester van de ingetogen humor.’ de Volkskrant

Marcel van Roosmalen schrijft een tragikomisch maar liefdevol portret over zijn moeder. Marcel van Roosmalen schrijft al jaren met grote regelmaat over zijn moeder in NRC Handelsblad. Zijn vaste lezers krijgen daarmee een kijkje in haar leven - en dat van hemzelf. Moeder is op hoge leeftijd, woont zelfstandig, maar steeds meer dingen gaan mis: een voordeursleutel raakt zoek, een treinreis verloopt rampzalig, een kerstdiner kan niet meer worden gekookt. De ergernis bij haar zoon ligt altijd op de loer. Met een arendsoog observeert hij zijn moeder. Het zijn de kleine dingen die het doen is het verslag van een wereld die onherroepelijk kleiner wordt. Een genadeloos maar ook liefdevol portret van moeder en zoon, die ondanks grote en kleine tegenslagen manmoedig volhouden. De pers over Marcel van Roosmalen 'Marcel van Roosmalen kan zo schrijven dat ik een diepgevoelde fascinatie krijg voor Vitesse, Limburgse dorpen en humanresourcemanagers.' Aaf Brandt Corstius 'Niet misschien, maar gewoon