Het zwart aan mijn vaders handen

Mot is de verteller van de roman, genoemd door haar vader. Het verhaal volgt een bestaan in de marge en een familie die, ondanks alle problemen, probeert er voor elkaar te zijn. Mot groeit op in een wereld waarin haar vader zowel een geliefde als een verwoeste aanwezigheid is: een arbeider, een gokker en een alcoholist. Voor Mot is er de ene vader die haar alle verstopplekjes kent en haar vragen beantwoordt, en een andere die het spaargeld vergokt en haar uit de werkvloer naar het kantoor stuurt zodat hij niet in een dronken bui zijn hand eraf zaagt. Mot zelf drinkt inmiddels ook meer dan goed voor haar is. Als kind dronk ze de restjes van de volwassenen op en als jonge vrouw slaapt ze regelmatig op de gang van de flat omdat ze haar sleutel niet in het slot krijgt. Haar vriend steunt haar, maar worstelt met dezelfde problemen. Wanneer haar vader wordt gediagnosticeerd met terminale kanker, moet Mot afscheid nemen: van haar vader en van de alcohol. Het zwart aan mijn vaders handen is een ontroerende, vaak pijnlijke, maar ook tedere roman over liefde, verlies en de veerkracht van een familie die probeert er voor elkaar te zijn.

Samenvatting

Mot vertelt vanuit haar perspectief over een bestaan in de marge, waarin een dochter een ingewikkelde relatie heeft met haar vader, een man die tegelijk haar liefde en haar ondergang is. De roman onderzoekt familiebanden, verslaving en de strijd om te overleven, terwijl Mot en haar omgeving proberen te blijven bouwen aan verbinding ondanks veroordelingen en de uitdagingen van het leven met een alcoholverslaving.