Hey Ruin Poly (LP)
Uitgelicht
|
21,99 |
Naar shop
|
|
21,99 |
Naar shop
|
|
28,41 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Poly van Hey Ruin is een album dat in 2017 verscheen en het gelijknamige tweede lange spel van deze Duitse band markeert. De muziek valt te typeren als stevige pop, met een duidelijke focus op toegankelijke melodieën en pakkende refreinen. De band laat horen dat ze qua sound en songschrijven volledig rijp zijn, wat resulteert in een album dat de luisteraar meeneemt in een wereld van melancholie, hoop en verlangen. De instrumentatie op Poly is verzorgd en volwassen, met een mix van elektronische invloeden en typisch bandgeluid. Hey Ruin slaagt erin om gevoelens van eenzaamheid en verbondenheid op een doordachte manier te verwoorden. De sfeer op het album wisselt tussen ingetogen introspectie en opgewekte momenten, waarbij de muziek vaak direct op het gevoel inspeelt. De productie is strak, maar voelt nooit te glad; er blijft genoeg ruimte voor echtheid en spontaniteit. De band kreeg met Poly zowel lokaal als nationaal veel lof, onder meer omdat ze erin slagen om herkenbare emoties te verwerken in muziek die zowel direct als teder is. Het is een plaat die niet zozeer uitblinkt in experiment, maar vooral kracht haalt uit oprechtheid en het vertellen van verhalen die bij velen aansluiten. Poly is daarmee een waardevolle aanvulling in het Nederlands-Duitse poplandschap uit 2017.
Poly van Hey Ruin is een album dat in 2017 verscheen en het gelijknamige tweede lange spel van deze Duitse band markeert. De muziek valt te typeren als stevige pop, met een duidelijke focus op toegankelijke melodieën en pakkende refreinen. De band laat horen dat ze qua sound en songschrijven volledig rijp zijn, wat resulteert in een album dat de luisteraar meeneemt in een wereld van melancholie, hoop en verlangen. De instrumentatie op Poly is verzorgd en volwassen, met een mix van elektronische invloeden en typisch bandgeluid. Hey Ruin slaagt erin om gevoelens van eenzaamheid en verbondenheid op een doordachte manier te verwoorden. De sfeer op het album wisselt tussen ingetogen introspectie en opgewekte momenten, waarbij de muziek vaak direct op het gevoel inspeelt. De productie is strak, maar voelt nooit te glad; er blijft genoeg ruimte voor echtheid en spontaniteit. De band kreeg met Poly zowel lokaal als nationaal veel lof, onder meer omdat ze erin slagen om herkenbare emoties te verwerken in muziek die zowel direct als teder is. Het is een plaat die niet zozeer uitblinkt in experiment, maar vooral kracht haalt uit oprechtheid en het vertellen van verhalen die bij velen aansluiten. Poly is daarmee een waardevolle aanvulling in het Nederlands-Duitse poplandschap uit 2017.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: