High Places Original Colors (LP)
Uitgelicht
|
34,93 |
Naar shop
|
|
37,42 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Het album Original Colors uit 2011 van High Places markeert een gedurfde koerswijziging voor het Brooklynse duo Mary Pearson en Rob Barber, die van hun eerdere speelse stijl overstappen naar elektronische shoegaze doorspekt met lo-fi-invloeden. De plaat dompelt luisteraars onder in een trieste, dromerige waas, gedreven door enorme, vervormde baslijnen, vervormde synthesizers en hypnotiserende drumbeats die samen een meeslepend, dystopisch geluidslandschap vormen. De beklijvende zang van Pearson glijdt over Barbers electro-nachtmerries en creëert een donkere, dreunende sfeer die atmosferische diepgang voorrang geeft boven de eigenzinnige spontaniteit van eerdere werk. Hoewel het album deze nieuwe richting met consistentie en af en toe grootsheid omarmt, hapert het soms door te lang bij schaarse ideeën te blijven hangen, wat resulteert in kortstondige experimentele hoogtepunten te midden van een hypnotiserend patroon. Critici wijzen op de afwijking naar indie-elektronica, waarbij alternatieve pop/rock wordt vermengd met downtempo- en leftfield-elementen, hoewel dit ten koste gaat van enige eerdere creatieve energie ten gunste van een meer samenhangende, zij het overgangsfase, visie. Met een speelduur van 38 minuten fascineert Original Colors als een stemmige, elektronische evolutie.
Het album Original Colors uit 2011 van High Places markeert een gedurfde koerswijziging voor het Brooklynse duo Mary Pearson en Rob Barber, die van hun eerdere speelse stijl overstappen naar elektronische shoegaze doorspekt met lo-fi-invloeden. De plaat dompelt luisteraars onder in een trieste, dromerige waas, gedreven door enorme, vervormde baslijnen, vervormde synthesizers en hypnotiserende drumbeats die samen een meeslepend, dystopisch geluidslandschap vormen. De beklijvende zang van Pearson glijdt over Barbers electro-nachtmerries en creëert een donkere, dreunende sfeer die atmosferische diepgang voorrang geeft boven de eigenzinnige spontaniteit van eerdere werk. Hoewel het album deze nieuwe richting met consistentie en af en toe grootsheid omarmt, hapert het soms door te lang bij schaarse ideeën te blijven hangen, wat resulteert in kortstondige experimentele hoogtepunten te midden van een hypnotiserend patroon. Critici wijzen op de afwijking naar indie-elektronica, waarbij alternatieve pop/rock wordt vermengd met downtempo- en leftfield-elementen, hoewel dit ten koste gaat van enige eerdere creatieve energie ten gunste van een meer samenhangende, zij het overgangsfase, visie. Met een speelduur van 38 minuten fascineert Original Colors als een stemmige, elektronische evolutie.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: