Hiperakumulacja arsenu przez Pteris vittata i P. ensiformis (paprocie)

Problem zanieczyszczenia gleby i wody arsenem jest powänym problemem ¿rodowiskowym na cäym ¿wiecie ze wzgl¿du na jego wysok¿ toksyczno¿¿. W wielu krajach odnotowano przypadki skutecznej remediacji arsenu przez niektóre gatunki ro¿lin uznawane za hiperakumulatory. Jednak¿e brakuje informacji na temat statusu hiperakumulacji Pteris vittata i P. ensiformis w Nigerii. W niniejszej publikacji przedstawiono zatem potencjä hiperakumulacji arsenu i fitoremediacji tych paproci po poddaniu ich przez dwanäcie (12) tygodni dziäaniu ró¿nych st¿¿e¿ arsenu w glebie. Wyjäniono równie¿ wp¿yw arsenu na wzrost, anatomi¿ listków i ¿odyg oraz ¿ywotno¿¿ zarodników tych dwóch ro¿lin. Wyniki wykazäy, ¿e P. vittata zgromadzi¿a do 64132 ppm arsenu w korzeniach i 65747 ppm w li¿ciach we wszystkich przypadkach, podczas gdy P. ensiformis zgromadzi¿a do 15662 ppm w korzeniach i 15120 ppm w li¿ciach. Cäkowita akumulacja arsenu by¿a wi¿ksza w P. vittata ni¿ w P. ensiformis. Negatywny wp¿yw arsenu na anatomi¿ P. vittata by¿ minimalny w porównaniu z P. ensiformis. P. vittata jest zatem dobrym hiperakumulatorem arsenu.