In dit meeslepende misdaadboek komen de feiten en de menselijke kant van een donkere periode aan het licht. In de jaren tachtig werd in de Utrechtsestraat en omgeving veel getippeld; jonge meisjes, vaak verslaafd aan heroïne, stapten in de auto van hun klant en verdwenen naar duistere plekken waar ze hun werk uitvoerden. Twee rechercheurs van de Amsterdamse zedenpolitie, John Beukers en zijn collega Wim, worden geconfronteerd met een moord op zo’n meisje. John voelt diep medelijden voor slachtoffers die soms als „oud vuil” worden weggegooid, en vraagt zich af hoe zo’n meisje tot prostitutie is gekomen. Het verhaal volgt het slachtoffer en de dader, en laat zien hoe een moeizaam onderzoek toch tot een oplossing leidt, ondanks vele tegenslagen. De auteur put uit ruim vier decennia ervaring bij de politie, onder meer bij de zedenpolitie, het bureau Warmoesstraat en de groep ED (moordbrigade), en verweeft die ervaringen met zijn fictieve verhaal. Een emotioneel en spannend boek.
De verhaallijn geeft een indringende kijk op de risico’s en de dynamiek van misbruik, verslaving en criminaliteit, terwijl de rechercheurs vasthouden aan hun zoektocht naar gerechtigheid.
Dit boek combineert realistische politie-inschattingen met menselijke getuigenissen en biedt een aangrijpende kijk op de sporen die misbruik achterlaat. Het leest als een aangrijpend rechercheverhaal met een focus op menselijk leed en het streven naar rechtvaardigheid.
- setting in de jaren tachtig
- meisjes vaak verslaafd aan heroïne
- rechercheurs Beukers en Wim
- moeizaam, tegenstrijdig onderzoek
- auteur werkt jarenlang bij politie
- emotioneel en spannend verhaal
- autentieke politie-inzichten uit praktijk
- context van zedenpolitie en moordbrigade
- nadruk op slachtoffer en dader
- menselijke empathie centraal