Hool

Hool vertelt het verhaal van Heiko Kolbe, een jonge jongen die zich orkest van uitdagingen door knokt om wat hem heilig is: zijn voetbalclub. Het romandebuut put uit de ervaringen van een jongen met twee families: de asociale waaruit hij geboren is en de keuze die hij maakt. Langs een staccato van korte zinnen beschrijft Philipp Winkler hoe alle zekerheden voor Heiko langzaam verdwijnen—zijn moeder die hem in de steek laat, een drankverslaafde vader, een vriendin die in drugs zoekt, en uiteindelijk ook zijn vrienden. Hij zoekt houvast bij zijn tuttige zus Manuela en bij zijn louche oom, die een sportschool gebruikt als dekmantel voor drugsdeals met motorbendes, terwijl zijn schimmige huisbaas dierengevechten organiseert voor inkomen. Geleidelijk aan wordt Heiko’s leven leger; de adrenalinerush van het vechten lijkt het enige te zijn dat hem nog op de been houdt. Winkler geeft overtuigend stemmen aan hen die weinig tot geen stem krijgen, en schetst zo een scherpe literaire traditie waarin een jonge hool zich staande houdt tegen overweldigende omstandigheden.

Samenvatting

Hool volgt Heiko Kolbe, een harde jongen die zich overal doorheen knokt om wat hij heilig vindt: zijn voetbalclub. Hij heeft twee families: de asociale waarin hij geboren is en de gekozen familie. Eén voor één vallen de zekerheden weg: zijn moeder laat hem achter, zijn vader vlucht in drank, zijn vriendin in drugs, en ook zijn maten raken uit beeld. Hij zoekt geen houvast bij zijn zus Manuela of bij zijn louche oom, die een sportschool gebruikt als dekmantel voor drugsdeals met motorbendes, en bij een huisbaas die dierengevechten organiseert. Heiko’s leven wordt steeds leger en de adrenalinerush van vechten is uiteindelijk het enige wat hem op de been houdt. Winkler kruipt in Heiko’s huid, verwoordt subtiel diens woede en pijn, en plaatst zich zo in een grote literatuurtraditie: een stem geven aan wie geen stem heeft.