Humanisme: de mens op troon (Paperback)
Uitgelicht
|
12,00 |
Naar shop
|
|
12,00 |
Naar shop
|
|
12,00 |
Naar shop
|
Beschrijving
Humanisme is een religie waarin de mens centraal staat en feitelijk als norm wordt gezien. Volgens deze visie bepaalt de mens zelf wat goed en kwaad is, vergelijkbaar met hoe Adam in het paradijs almachtig was. Dit maakt het naar eigen zeggen een uniek streven om goed en mooi te leven, maar critici zien de idealen als egoïstisch en botsend met de vrijheid en autonomie van anderen. Het gevolg is volgens de beschrijving een intolerante houding, waarbij individuele vrijheid en wensen soms ten koste gaan van gewetensbezwaren van anderen. In de besproken literatuur wordt verder gesteld dat het humanisme ook nadruk legt op hoe mooi en goed men dood kan gaan, met verwijzingen naar abortus, euthanasie en het recht om te kiezen voor de dood.
Het boek richt zich op de idealen, het geloof en de grondslagen van het humanisme en houdt deze tegen het licht van de rede. De auteur wordt beschreven als een oudste en leraar in een Evangelie Gemeente in Noord-Holland en zou boeken hebben geschreven over geloofsopbouw, pastoraat, geestelijke oorlogsvoering, de eindtijd, de strijd in de gedachten, mariale dogma’s, predestinatie, erfzonde, Israël, satanisme, de gemeente en de islam. Verder wordt herhaaldelijk gesteld dat de humanistische levenskunst leeg is en uit holle zinnen bestaat.
De passage benadrukt dat de humanistische visie volgens de beschrijving een focus heeft op zelfkennis, handelingsbekwaamheid, een eigen normatieve morele identiteit, leven in de tijd, en het omgaan met tradities en maatschappelijke context. Dit wordt gepresenteerd als de stappen waarmee levenskunst in de praktijk gebracht zou kunnen worden.
Kenmerken
- Mens centraal, als god en norm
- Vrijheid en autonomie centraal
- Botsing met andermachtsvrijheden vaak genoemd
- Abortus en euthanasie genoemd als aspecten van doodbeleving
- Levenskunst: zelfkennis en morele identiteit
- Auteur: oudste en leraar in Noord-Hollandse Evangelie Gemeente
Humanisme is een religie waarin de mens centraal staat en feitelijk als norm wordt gezien. Volgens deze visie bepaalt de mens zelf wat goed en kwaad is, vergelijkbaar met hoe Adam in het paradijs almachtig was. Dit maakt het naar eigen zeggen een uniek streven om goed en mooi te leven, maar critici zien de idealen als egoïstisch en botsend met de vrijheid en autonomie van anderen. Het gevolg is volgens de beschrijving een intolerante houding, waarbij individuele vrijheid en wensen soms ten koste gaan van gewetensbezwaren van anderen. In de besproken literatuur wordt verder gesteld dat het humanisme ook nadruk legt op hoe mooi en goed men dood kan gaan, met verwijzingen naar abortus, euthanasie en het recht om te kiezen voor de dood.
Het boek richt zich op de idealen, het geloof en de grondslagen van het humanisme en houdt deze tegen het licht van de rede. De auteur wordt beschreven als een oudste en leraar in een Evangelie Gemeente in Noord-Holland en zou boeken hebben geschreven over geloofsopbouw, pastoraat, geestelijke oorlogsvoering, de eindtijd, de strijd in de gedachten, mariale dogma’s, predestinatie, erfzonde, Israël, satanisme, de gemeente en de islam. Verder wordt herhaaldelijk gesteld dat de humanistische levenskunst leeg is en uit holle zinnen bestaat.
De passage benadrukt dat de humanistische visie volgens de beschrijving een focus heeft op zelfkennis, handelingsbekwaamheid, een eigen normatieve morele identiteit, leven in de tijd, en het omgaan met tradities en maatschappelijke context. Dit wordt gepresenteerd als de stappen waarmee levenskunst in de praktijk gebracht zou kunnen worden.
Kenmerken
- Mens centraal, als god en norm
- Vrijheid en autonomie centraal
- Botsing met andermachtsvrijheden vaak genoemd
- Abortus en euthanasie genoemd als aspecten van doodbeleving
- Levenskunst: zelfkennis en morele identiteit
- Auteur: oudste en leraar in Noord-Hollandse Evangelie Gemeente