Ich Bin der Eine Von Uns Beiden

Ich bin der Eine von uns Beiden is het zevende studioalbum van Andreas Dorau dat oorspronkelijk in 2005 werd uitgebracht en later opnieuw werd uitgegeven. Het album is een elektronische popplaat die zich kenmerkt door een unieke fusie van verschillende muziekstijlen, waaronder house, softrock, disco en glampop. Het project werd gekenmerkt door het concept van scheiding tussen Andreas en Dorau, waarbij Andreas als de gevoelige liedjesschrijver fungeerde en Dorau als het partyanimal met de zware basdrum. De samenwerking omvatte ook andere muzikanten zoals Wolfgang Müller, Justus Köhncke, Carsten Meyer en Paul Kominek. Het album werd acht jaar lang ontwikkeld en geproduceerd, deels in een garage en deels in de legendarische Can-Studios in Weilerswist. Het resultaat is een briljant elektronisch popalbum dat veel aandacht verdient. De nummers behandelen onderwerpen als wilde zwijnen, processies en stedelijke architectuur, gecombineerd met poëtische teksten vol humor en wordplay. Het album biedt een schillerende mix van zangerige nummers en dansritmes met verstommende harmoniewisselingen, waardoor het een tijdloos karakter heeft behouden. Dit LP-formaat biedt de luisteraar een authentieke manier om dit ambitieuze project te ontdekken.