Ignacio Maria Gomez Belesia (CD)

'Alles wat niet tot bewustzijn komt, komt terug als noodlot,' schrijft Carl Jung. Dit klinkt waar voor Ignacio Maria Gomez, wiens kosmogonie haar bron vindt in Belesia, een aards paradijs waar mens en natuur samenkomen onder de welwillende blik van de goddelijke Grote Moeder. Als hij de weg kwijt is, blijven er sporen over, doorzettingsvermogen dat tot hem komt in dromen en dat hij oproept in gebeden. Hoe is hij in Argentinië terechtgekomen? 'Ik bloei in gitaar omdat ik hout was' zingt Atahualpa Yupanqui. Kwantumfysica of kosmisch wonder, het doet er niet toe want waar het om gaat is de herinnering aan deze utopie, het cellulaire geheugen van deze legendarische elders.In het hart van dit hoogst spirituele ecosysteem componeert Ignacio Maria Gomez vervolgens 'gekanaliseerde muziek', de uitdrukking van een overste aan zichzelf aan de bron van zowel inspiratie als improvisatie. Zoals zovele pogingen om de weg terug te vinden en de nuances van de schoonheid van de wereld te vertalen, zingt Ignacio in een geopenbaarde taal, geërfd van Belesia, die door zijn materialiteit dicht aanleunt bij de icaros van de sjamanen van het Amazonegebied maar ook bij Malinke volgens een musicus die 'hij ontmoet in Guinee. En omdat muziek het bewuste en het verbale, godsdiensten en grenzen, tijd en ruimte overstijgt, verzamelt Ignacio de geluiden die hij tijdens zijn reizen heeft verzameld: stilte, nacht, marimba en balafoon, gitaar, polyritmische trances, curves bossa nova of samba-syncopen.