Ik ben nooit onverschillig geweest (Paperback)

Ilja G. Ehrenburg (1891-1967) geldt als een van de coryfeeën van de Sovjet-Russische literatuur. Zijn novelle De dooi (1954) markeert een periode uit de Sovjetgeschiedenis: de tweede helft van de jaren vijftig, toen er onder Chroesjtsjov een meer milde wind ging waaien. Ehrenburg balanceerde tussen leven in het Westen en zijn toewijding aan het Sovjetstelsel. Hij verkeerde in journalistieke en kunstenaarskringen in Parijs en Berlijn, maar fungeerde in zijn latere leven ook als afgevaardigde van de Opperste Sovjet en ontving in 1961 de Leninorde. Zijn memoires, verschenen in 1961-1964, getuigen van deze splitsing en bieden een oprecht beeld van zijn bestaan tussen Oost en West. Hoewel hij nooit volledig vrijuit kon spreken, drong hij er wel op aan aandacht te vragen voor moedwillig vergeten slachtoffers van het regime, zoals Babel, Mandelstam, Meyerhold en Koltsov.

Ik ben nooit onverschillig geweest is een selectie uit Ehrenburgs memoires, die ongeveer vijftienhonderd dichtbedrukte bladzijden omvat. De eerste selectie en een ruwe vertaling zijn gemaakt door Charles B. Timmer. Na diens overlijden heeft Tom Eekman de selectie volledig gemaakt, de vertaling voltooid en van aantekeningen voorzien.

Kenmerken

• Selectie uit Ehrenburgs memoires
• Ongeveer 1500 pagina’s
• Eerste selectie door Charles B. Timmer
• Vertaling voltooid door Tom Eekman
• Leven tussen Oost en West
• Leninorde ontvangen in 1961