Ik doe de deur wel dicht

Marleen Nijkamp komt terug naar Hengelo om het huis van haar vader leeg te ruimen. Herman zit in een verpleeghuis en noemt haar Ans. Haar broer Sander heeft een eigen sleutel, weet welke la klemt en verkoopt de eetkamerstoelen; van weggaan is bij hem geen sprake.Op roeivereniging De Loswal aan het Twentekanaal hangt in de kantine een grijze roodstaart in een kooi. Bertus praat met de stem van Herman en met de stem van een vrouw. Veertig leden weten van wie die stemmen zijn en niemand heeft het ooit gezegd. Als een anonieme melding een inspectie op gang brengt, moet de vogel weg, en met hem het enige bewijs van twaalf jaar die nooit benoemd zijn.Ondertussen wordt de boot met Hermans naam op de boeg verkocht, vertrekken de jongste leden en houdt Marleen tegen iedereen vol dat ze in september weer weg is.