ik draag je bij me, tot weer zie!

Ik draag je bij me, tot ik je weer zie!, waar gaat het boek over?‘Ik draag je bij me, tot ik je weer zie!’ is een spiritueel boek dat aanzet tot groei. In de stille nachten schreef Janine onwetend het boek ‘Ik draag je bij me tot ik je weer zie!’. Het is een glashelder verhaal. Ze poogde haar gevoelens, die keiharde werkelijkheid, zo authentiek mogelijk weer te geven in geschreven woorden. Op papier, want dat blijft. Ze schrijft hoe zij van dichtbij de dood van haar vader heeft moeten ervaren; een zoektocht naar hulp, een vermoeid lichaam dat verlangt naar rust; acceptatie rondom het feit haar vader nooit meer te kunnen zien. Ze voelt zich onbegrepen in haar periode met rouwverwerking, wat niemand in haar ogen überhaupt zou kunnen voelen laat staan begrijpen. Over de auteur Janine Boes Janine Boes (1989) is een energieke vrouw, die de moed een beetje aan het verliezen was. Ondanks dat is ze een positieve omdenker. Haar geest weet lef en gezond verstand in de juiste dosis te combineren. Ze is een vechter zo blijkt nu, dat was echter met haar vaders kankerproces welvoeglijk anders. Het vechten tegen emotionele gevoelens heeft haar gemaakt tot de persoon die ze nu is. De kankernachtmerrie probeert ze op papier weer te geven. Dit schrijven bevrijdt haar. Ze blikt terug op haar leven tijdens een periode van donkere rouw. Meer informatie ISBN 9789402232677 Editie 1 Hoofdauteur Janine Boes Taal Nederlands Bindwijze Paperback / softback Releasedatum 6 januari 2017 Aantal pagina's 122 Uitgever BoekScout BV NUR 749 - Rouwverwerking Bijgewerkt op 31-03-2026, 19:18:42

In de stille nachten schreef Janine onwetend het boek ‘Ik draag je bij me tot ik je weer zie!’. Het is een glashelder verhaal. Ze poogde haar gevoelens, die keiharde werkelijkheid, zo authentiek mogelijk weer te geven in geschreven woorden. Op papier, want dat blijft. Ze schrijft hoe zij van dichtbij de dood van haar vader heeft moeten ervaren; een zoektocht naar hulp, een vermoeid lichaam dat verlangt naar rust; acceptatie rondom het feit haar vader nooit meer te kunnen zien. Ze voelt zich onbegrepen in haar periode met rouwverwerking, wat niemand in haar ogen überhaupt zou kunnen voelen laat staan begrijpen.