Ik regel het

Als Rowena Baas haar loonstroken bij de balie afgeeft aan een vrouw met een stapel dossiers, denkt ze dat de zaak daarmee klaar is. 'Ik regel het,' zegt de vrouw, en ze schrijft Rowena's naam op de envelop. Maanden later staat er 'opzet' in een beschikking, moet Rowena duizenden euro's terugbetalen en zit ze elke dinsdag op dezelfde stoel in de wachtkamer, wachtend op iemand die haar gelooft.Ilse Krul werkt al negentien jaar bij de sociale dienst en weet precies hoe het systeem werkt — en hoe je het laat werken voor jezelf, als het moet. In een la, onder een doos paracetamol, ligt iets wat ze niet heeft verwerkt. Ze weet ervan. Ze weet ook wat het haar kan kosten, nu de afdeling moet inkrimpen en iedereen wordt afgerekend op cijfers, dossiers, caseloads.Terwijl een jonge collega vragen begint te stellen die niemand wil beantwoorden, en Ilse's eigen zoon dichterbij de wachtkamer komt dan haar goed uitkomt, wordt duidelijk dat 'ik regel het' altijd een vraag oproept die nog moet worden beantwoord: voor wie eigenlijk?Dit boek is door AI gegenereerd.