Ik zal hem nooit meer papa noemen: De Dochter van Gisèle Pelicot
Uitgelicht
|
20,00 |
Naar shop
|
|
20,00 |
Naar shop
|
|
20,00 |
Naar shop
|
| VERGELIJK ALLE AANBIEDERS (6) | ||
Beschrijving
In het boek "Ik zal hem nooit meer papa noemen" deelt Caroline Darian een aangrijpende en onthullende ervaring die haar leven op dramatische wijze heeft veranderd. Dit waargebeurde verhaal vertelt over haar vader, Dominique Pelicot, die werd opgepakt wegens het systematisch drogeren van zijn vrouw, Gisèle, voordat hij haar liet misbruiken door meer dan tachtig mannen. Caroline, die getuige is van deze onverwachte en schokkende onthulling, toont buitengewone moed in haar zoektocht naar waarheid en gerechtigheid.
Caroline vecht niet alleen voor zichzelf, maar voor alle onzichtbare slachtoffers van chemische onderwerping, een ernstig volksgezondheidsprobleem in Frankrijk. Ze erkent dat er te weinig invloed is voor slachtoffers van dit soort geweld en dat velen in stilte lijden. Met haar boek hoopt ze bewustwording te creëren en anderen te helpen die met vergelijkbare ervaringen kampen. Het schrijven van dit boek is voor Caroline een cruciale stap in haar proces van heling, waarbij ze een verschrikkelijke gebeurtenis omzet in iets betekenisvols.
Gisèle Pelicot, de moeder van Caroline, heeft zich ontpopt tot een icoon in de strijd tegen seksueel geweld. Door haar recht op anonimiteit op te geven en te kiezen voor een openbaar proces, heeft zij wereldwijd erkenning gekregen. Caroline getuigde zelf tijdens het proces, waarmee zij bijdroeg aan het veranderen van het stigmas rond slachtoffers van seksueel geweld. De schaamte die doorgaans in stilte wordt gedragen, wordt nu openlijk belicht, gericht op de misbruikers in plaats van op de slachtoffers.
De reacties op het boek zijn overweldigend positief. Het verhaal wordt als ‘rauw en aangrijpend’ bestempeld door Trouw, terwijl Le Parisien het beschrijft als een ‘zeer persoonlijk verslag’ dat ons waarschuwt voor het gebruik van drogerende middelen bij seksueel misbruik, een groeiend probleem in Frankrijk. Maaike Schoon in Buitenhof noemt het boek een 'uiterst goed geschreven verslag' van een ongelofelijke ervaring.
Met 176 pagina's in de eerste editie van de mass market paperback, biedt "Ik zal hem nooit meer papa noemen" een diepgaand inzicht in de gevolgen van seksueel geweld en de kracht van herstel. Caroline Darian laat zien dat zelfs in duisternis de hoop op verandering mogelijk is, en dat de strijd tegen onrecht nooit tevergeefs is.
In het boek "Ik zal hem nooit meer papa noemen" deelt Caroline Darian een aangrijpende en onthullende ervaring die haar leven op dramatische wijze heeft veranderd. Dit waargebeurde verhaal vertelt over haar vader, Dominique Pelicot, die werd opgepakt wegens het systematisch drogeren van zijn vrouw, Gisèle, voordat hij haar liet misbruiken door meer dan tachtig mannen. Caroline, die getuige is van deze onverwachte en schokkende onthulling, toont buitengewone moed in haar zoektocht naar waarheid en gerechtigheid.
Caroline vecht niet alleen voor zichzelf, maar voor alle onzichtbare slachtoffers van chemische onderwerping, een ernstig volksgezondheidsprobleem in Frankrijk. Ze erkent dat er te weinig invloed is voor slachtoffers van dit soort geweld en dat velen in stilte lijden. Met haar boek hoopt ze bewustwording te creëren en anderen te helpen die met vergelijkbare ervaringen kampen. Het schrijven van dit boek is voor Caroline een cruciale stap in haar proces van heling, waarbij ze een verschrikkelijke gebeurtenis omzet in iets betekenisvols.
Gisèle Pelicot, de moeder van Caroline, heeft zich ontpopt tot een icoon in de strijd tegen seksueel geweld. Door haar recht op anonimiteit op te geven en te kiezen voor een openbaar proces, heeft zij wereldwijd erkenning gekregen. Caroline getuigde zelf tijdens het proces, waarmee zij bijdroeg aan het veranderen van het stigmas rond slachtoffers van seksueel geweld. De schaamte die doorgaans in stilte wordt gedragen, wordt nu openlijk belicht, gericht op de misbruikers in plaats van op de slachtoffers.
De reacties op het boek zijn overweldigend positief. Het verhaal wordt als ‘rauw en aangrijpend’ bestempeld door Trouw, terwijl Le Parisien het beschrijft als een ‘zeer persoonlijk verslag’ dat ons waarschuwt voor het gebruik van drogerende middelen bij seksueel misbruik, een groeiend probleem in Frankrijk. Maaike Schoon in Buitenhof noemt het boek een 'uiterst goed geschreven verslag' van een ongelofelijke ervaring.
Met 176 pagina's in de eerste editie van de mass market paperback, biedt "Ik zal hem nooit meer papa noemen" een diepgaand inzicht in de gevolgen van seksueel geweld en de kracht van herstel. Caroline Darian laat zien dat zelfs in duisternis de hoop op verandering mogelijk is, en dat de strijd tegen onrecht nooit tevergeefs is.