Ik zeg zelf wanneer het ophoudt

Rudi is achtenveertig als de keuringsarts "niet geschikt" op zijn formulier zet. Op de parkeerplaats maakt hij er een foto van, stuurt die naar zijn manager Ferry met het bijschrift 'Bij deze', en rijdt terug naar de sportschool boven de garage van zijn dochter Bibi, waar hij al dertig jaar bandages afrolt.In de zalen in Duitsland en Polen vraagt niemand naar visusonderzoeken. Daar telt alleen of je overeind blijft tot de bel en zelf, op je eigen benen, naar de kleedkamer loopt. Beneden rekent Bibi vierkante meters uit voor een tweede brug; boven hangen de zakken aan dezelfde haken als altijd. Er komt een moment dat dat niet meer naast elkaar past.Er is iets dat Rudi nooit aan iemand heeft verteld, uit een kleedkamer met een groene deur, lang geleden. Zijn lichaam vraagt hem te stoppen, zijn manager knikt braaf mee - maar Rudi heeft één zin waar hij zich al jaren aan vasthoudt. Hoelang houdt die nog stand?Dit boek is door AI gegenereerd.