In het vlees

Nieuwe bundel van een met lof overladen dichter onderzoekt pijn, liefde en sterven en de vraag wie we zijn als we overtuigingen, politiek, religie of filosofie toetsen aan de oblieflend roerige lijven waarover ze zouden moeten gaan. De bundel verleidt tot reflectie op het leven dat in het oog verloren gaat door het falen van onze opvattingen. Een terugkerend motief is de uitdrukking je snijdt in het lichaam van je volk, omdat je een god vermoedt en zoekt naar de god die nog doden moet—een scherpe, confronterende metafoor voor hoe vertrouwen, loyaliteit en verraad samenkomen in de menselijke geschiedenis. Door een scherpe taal en beeldende beelden nodigt de dichter uit tot een empathisch onderzoek naar pijn, menselijke verbinding en de dans tussen vergeving en schuld.

Na een reeks sonnetten volgt een afdeling waarin Judas Iskariot, de zoon van God die het verraad pleegde, aan het woord komt. Hij stelt vragen over het scheppen van heilige gemeenschappen, het aanwijzen van schuldigen en het verlangen naar een zuiver geweten, terwijl hij de resterende “uitschot” in de geschiedenis onder de loep neemt.

Je snijdt in het lichaam van je volk, omdat je hier een god vermoedt, omdat goden zijn waar doden vallen, goden zijn waar mensen tot vijand worden benoemd - je snijdt in het lichaam van je volk omdat je zoekt naar de god die je nog doden moet.

Wat betekent het om pijn te lijden, om lief te hebben en om te sterven - en voor wie doe je dat? In het vlees gaat over het leven dat we uit het oog verliezen als we onze opvattingen, of ze nu politiek zijn, of religieus, of filosofisch, niet toetsen aan de onvolmaakte, rommelige lijven waarover ze zouden moeten gaan.

Na een reeks sonnetten volgt een afdeling waarin Judas Iskariot het woord krijgt. Hij blijkt nog wel wat vragen te hebben over het scheppen van heilige gemeenschappen, het aanwijzen van schuldigen, het verlangen naar een zuiver geweten en het uitschot dat steevast in de geschiedenis achterblijft.