Inkt, Bloed en Tranen

In Inkt, bloed en tranen kijkt Henk Strootman terug op bijna veertig jaar misdaadjournalistiek. Begonnen als jonge politieman bij een plaats delict van de moord op Daphne Kielman, ontdekte hij gaandeweg zijn passie voor misdaadverslaggeving. Op aanraden van Peter R. de Vries stapte hij over naar de misdaadjournalistiek en werkte hij lang samen met De Vries, tot diens dood in 2021. Als verslaggever verdiepte Strootman zich in verdwijningszaken zoals Herman Ploegstra en Maria van der Zanden, schreef hij over grote criminelen als Kobus Lorsé, en beschreef hij het leven van talentvolle rechercheurs zoals Richard L. Die laatste belandde zelf in de cel. Vaak ging het om zaken die de krant nauwelijks haalden, maar die de nabestaanden en hemzelf levenslang bijblijven. Het boek biedt een beeld van de werkelijkheid achter misdaadjournalistiek: scherpe observaties, inlevingsvermogen en vakmanschap tonen aan dat misdaad geen glamour kent en dat levens voor altijd getekend raken.

Inhoud en achtergrond

In Inkt, bloed en tranen kijkt Strootman terug op zijn bijna veertigjarige carrière als misdaadjournalist. De beschreven zaken variëren van verdwijningszaken tot grote criminele netwerken en de levens van betrokkenen, inclusief professionals uit de recherche en overige personen die in het verhaal voorkomen. Het boek laat zien hoe hij zich vastbijt in elk onderwerp, hoe vriendschappen en samenwerkingen ontstaan en welke impact misdaden hebben op nabestaanden en de verslaggever zelf.