Inleiding tot de verwondering

Dit boek van Cornelis Verhoeven ontstond destijds (1967) uiteen cursus 'inleiding tot de wijsbegeerte'. Het is een uitwerkingvan het aloude beginsel dat de verwondering aan de oorsprongligt van elke wijsgerige bezinning. De auteur noemt zijn boekzelf een oefening in de vrije val. Het verlies van elkevanzelfsprekendheid wordt onder de oude naam 'verwondering'dankbaar aanvaard, tot uitgangspunt van het denken genomenen als beginsel van niet-identiteit of 'uitgestelde identiteit'geformuleerd. Bij deze vrije val openen zich boeiende wijsgerigeen ethische perspectieven. De cultuur van de vanzelfsprekendheidblijkt niet zonder gevaren te zijn: zij leidt tot verstarring,tot tirannie van de middelmaat, gevangenschap in de grot vanmeningen en allerlei vormen van geweld. De zo gevreesde'zinloosheid' van het bestaan daarentegen blijkt minder eentragisch dan wel een enthousiasmerend karakter te hebben.Het laatste hoofdstuk heet dan ook: filosofie van hetenthousiasme.