Insomniac Om Moksha Ritam (LP)
Uitgelicht
|
32,37 |
Naar shop
|
|
32,37 |
Naar shop
|
|
42,83
36,10 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Insomniac's Om Moksha Ritam, uitgebracht in 2025, is het debuutalbum van de Atlanta-based band en verkent een uniek genre dat post-doom combineert met shoegaze, psychedelische doom, stoner metal en sludge. De titel verwijst naar een boeddhistische mantra met Om als universele hartslag, Moksha als bevrijding en Ritam als het ritme van het universum, wat de thematiek van een surrealistische reis tussen waakwereld en dromen weerspiegelt. De band, bestaande uit leden van Zoroaster, Deceased en Avedissian Pickups, creëert een hypnotiserende sound met sludgy gitaarriffs, atmosferische lagen, gothic croonende vocals van Van Bassman en epische ritmesecties die elementen van post-rock, Americana en prog incorporeren.Het album biedt een transcendentale ervaring vol mind-expanding heaviness, met dromerige soundscapes, ijzige melodieën en dynamische builds die van broeierige baritonlijnen naar zware, riff-gedreven climaxen gaan. Recensies prijzen de innovatieve grenzen die Insomniac opzoekt, hoewel sommigen noteren dat de experimentele aanpak soms de focus verliest. Het is een eerbetoon aan gitarist Mike Morris, die na de opnames overleed, en positioneert de band als aural gids in de balans tussen bewustzijn en onbewustzijn.
Insomniac's Om Moksha Ritam, uitgebracht in 2025, is het debuutalbum van de Atlanta-based band en verkent een uniek genre dat post-doom combineert met shoegaze, psychedelische doom, stoner metal en sludge. De titel verwijst naar een boeddhistische mantra met Om als universele hartslag, Moksha als bevrijding en Ritam als het ritme van het universum, wat de thematiek van een surrealistische reis tussen waakwereld en dromen weerspiegelt. De band, bestaande uit leden van Zoroaster, Deceased en Avedissian Pickups, creëert een hypnotiserende sound met sludgy gitaarriffs, atmosferische lagen, gothic croonende vocals van Van Bassman en epische ritmesecties die elementen van post-rock, Americana en prog incorporeren.Het album biedt een transcendentale ervaring vol mind-expanding heaviness, met dromerige soundscapes, ijzige melodieën en dynamische builds die van broeierige baritonlijnen naar zware, riff-gedreven climaxen gaan. Recensies prijzen de innovatieve grenzen die Insomniac opzoekt, hoewel sommigen noteren dat de experimentele aanpak soms de focus verliest. Het is een eerbetoon aan gitarist Mike Morris, die na de opnames overleed, en positioneert de band als aural gids in de balans tussen bewustzijn en onbewustzijn.