It is foar de hearen

Oan de ein fan de fyftjinde ieu is der rûnom yn Fryslân striid. De Skieringers fjochtsje tsjin de Fetkeapers. En dan ha je noch de hearen fan de ferskillende stêden: se rôvje en plonderje as se de kâns krije. Wa wurdt de baas yn Boalsert? Mei haakbussen (grutte gewearen) en kanonnen fjochtsje se derom. Op libben en dea! Yn dy roerige tiden slute Harm en Peke freonskip, al soene se eins fijannen fan elkoar wêze moatte. ‘Harm, wolsto de mannen har beurs ôfnimme?’ Harm rint nei de keaplju ta en stekt de hân út. Ien fan de mannen sjocht Harm skerp oan. ‘Wachtsje ris, bisto net dy feint yn dy herberge fan Boalsert? Wis, do bist it. Dat mist my net. Wat foar gemien spultsje spilesto, maat?’ Lilk pakt er Harm yn syn wammes. ‘Do smoarge ferrieder, do...’ ‘Loslitte!’ De stim fan Tsjerk Walta bolderet troch de seal. ‘De sinten en fluch in bytsje.’ Stadich helje de mannen de beurs ûnder de jas wei. Wegerje hat gjin sin, mar it is dúdlik dat se it mei grutte tsjinsin dogge. De beide mannen sjogge ferachtlik nei Harm, wylst er de beurzen oankriget. Harm leget it jild mei in reade holle op de tafel. It wurd ferrieder sangeret him troch de holle. Hy is in ferrieder. In ferrieder? Inhoud Ynlieding In berntsje mei twa hollen In heksehan Gjin tiid om in krus te slaan De kop fan de romp In goede reis nei hus Yn it latyn Skytmerakels In fyftjinstiens muorre Stoke dy oven Sa machtich as de miggen Feinten fan de hear Ast de pomp melkst komt der ek wat ut Oer myn lyk Wer ien minder De seine meinimme Sile blinder Wylde meunsters op de muorren Folslein rjochtop It is foar de hearen Wat betsjut dat wurd