Jac Berrocal & Riverdog Fallen Chrome (CD)

Begin 2020 arriveert Riverdog (bestaande uit Jack Dzik en Léo Remke-Rochard) in Parijs, in navolging van het enthousiasme dat de legendarische Jac Berrocal toonde voor hun EP van 2018, Lifted Compass. Op 73-jarige leeftijd, de subverter van muzikale universums, visceraal verliefd op onvoorspelbare ervaringen en een smaak voor alles wat de tedere vezel vormt van de muziek die op dit moment inspireert, rock, chanson, noise, jazz, punk, hiphop, dark ambient, techno en alles wat multidimensionaal evenals onpinbaar is, voegt zich bij Riverdog in de studio om Fallen Chrome op te nemen. De groepering van Jac Berrocal en Riverdog is een van twee visies die afkomstig zijn uit verschillende tijdperken, de jaren 70 en het tweede decennium van de XXI eeuw, die samenkomen om dit belangrijke fresco te creëren, bezield door gemeenschappelijke idealen. De noise teen rascals uit Minneapolis bundelen hun krachten met een excentriekeling onder de legendes, zeer gepositioneerd in hun invloeden. Fallen Chrome is een zoektocht naar ruimte buiten de opgelegde grenzen, een goed uitgewerkte zoektocht naar wat de vele huidige muzikale archipels vormen, bestaande uit zoveel individuele eilanden, en gesegmenteerde invloeden. Terwijl men een moment zingt, wordt in het voorbijgaan David Bowie begroet. Op een ander moment danst men (maar nooit in een cirkel). Op een ander moment herinnert men zich een gedicht, en wordt Antonin Artaud aangeroepen, zijn woorden lijken groter dan het leven. Fallen Chrome is een ononderbroken conversatie, maar de woorden zijn altijd zorgvuldig gekozen, geen seconde is saai terwijl het zich ontvouwt als een cinematografische sequentie. Akoestische instrumenten - trompet, drums - bevolken door elektronica gecreëerde ruimtes (geen samples van bestaande muziek, elk geluid vanaf nul gecreëerd), en op andere momenten lopen ze door elkaar en dienen ze in een liefde voor detail, als omgevingen voor gedichten en zang. Fallen Chrome is, zoals de titel van het eerste nummer aangeeft, 'Parcours cicatrice' (het 'littekenpad'), een zoektocht naar fundamenten in een wereld waar de bron van de dingen elke dag meer en meer lijkt te vervagen-een genezing van soorten, waar noties van pijn, tederheid, woede en koppig doorzettingsvermogen op geen enkel moment worden genegeerd. 'Ik ben is wij zijn in de harmonie van sporen en een wereld in wording.