Jako¿¿ bakteriologiczna wody pitnej w Mbarara Ugandzie

W 2005 r., kiedy przeprowadzono niniejsze badanie, w podokr¿gu Rukiri w dystrykcie Mbarara w Ugandzie 98% ludno¿ci miäo dost¿p do bezpiecznej wody, jednak cz¿sto¿¿ wyst¿powania chorób biegunkowych nie ró¿ni¿a si¿ od innych podokr¿gów, w których dost¿pno¿¿ wody wynosi¿a zaledwie 50%. Badanie wykazäo, ¿e chociä rz¿d skupi¿ si¿ na infrastrukturze, buduj¿c bezpieczne ¿ród¿a wody, brakowäo dziää zwi¿zanych z oprogramowaniem, takich jak promocja higieny. Doprowadzi¿o to do zanieczyszczenia wody przed jej ostatecznym spo¿yciem. Badanie wykazäo, ¿e liczba bakterii z grupy coli, która jest miar¿ zanieczyszczenia wody fekaliami, stopniowo wzrastäa od ¿ród¿a, poprzez zbieranie, przechowywanie i pojemniki do picia. W zwi¿zku z tym, mimo ¿e pobrana woda by¿a bezpieczna, do czasu spo¿ycia w domu by¿a ju¿ powänie zanieczyszczona. Równie¿ warunki sanitarne i higiena w gospodarstwach domowych by¿y bardzo z¿e. Podczas gdy wspólnotowo utrzymywano czysto¿¿ bezpiecznych ¿róde¿ wody, nie zaj¿to si¿ w odpowiedni sposób kwesti¿ warunków sanitarnych i higieny w gospodarstwach domowych, za które odpowiedzialno¿¿ ponosz¿ poszczególne gospodarstwa. Te niedoci¿gni¿cia by¿y przyczyn¿ niepowodzenia w osi¿gni¿ciu korzy¿ci wynikaj¿cych z wysokiego poziomu dost¿pno¿ci bezpiecznej wody, co skutkowäo znacznym zmniejszeniem cz¿sto¿ci wyst¿powania chorób biegunkowych.

Pagina's: 84, Paperback, Wydawnictwo Nasza Wiedza