Januariblauw

Anke telt de dozen nog een keer, hoewel ze gisteravond al drie keer geteld heeft. Veertien stuks, klaar voor de veerboot naar Enkhuizen, op weg naar haar zoon in Göteborg. Achter in het huis ligt Gerben, de hond van haar overleden man Jan, onder een bed dat over drie weken van iemand anders is, en hij komt er voor niemand onderuit. Bij het pakketpunt van Sjoerd worden de laatste dozen gewogen en geëtiketteerd, terwijl oude verhalen en oude stiltes tussen het karton door naar boven komen: Douwe, die dertig jaar wegbleef, Marit die iets voor zich houdt achter de bar, en een vader die overal in het dorp nog aanwezig is in handschrift en gewoontes. Om vier uur vaart de boot, met of zonder haar. Maar hoe zwaar iemand ook inpakt, sommige dingen laten zich niet in een doos krijgen — en niet alles wat vertrekt, komt ook echt weg.Dit boek is door AI gegenereerd.