Jarvis Cocker Chansons D'Ennui Tip Top (CD)

Chansons D'Ennui Tip-Top is een album van Jarvis Cocker, uitgebracht op CD, dat volledig bestaat uit covers van klassieke Franse popsongs. Dit album dient als een creatieve begeleider bij de soundtrack van de film The French Dispatch van Wes Anderson en brengt op unieke wijze Cocker’s kenmerkende stijl samen met het rijke Franse muziek-erfgoed uit de jaren zestig en zeventig. De selectie bestaat uit twaalf nummers die zowel bekende als minder bekende parels van Franse artiesten als Serge Gainsbourg, Brigitte Bardot en Christophe omvatten. Qua genre beweegt het album zich voornamelijk binnen pop, met sterke invloeden van score- en filmmuziek en een duidelijke link naar het chanson, het Franse levenslied. De ambiance is filmisch en theatraal, waarbij de arrangementen zorgvuldig zijn opgebouwd met instrumenten als strijkers, orgel, harp, en harpsichord. De stijl van Jarvis Cocker is overal dominant aanwezig: zijn half gesproken, soms zwoele zanglijnen en zijn dramatische, licht ironische benadering van de teksten geven de nummers een geheel eigen sfeer, los van hun origineel. Een opvallend nummer op het album is Aline, oorspronkelijk een hit van Christophe uit de jaren zestig. Cocker’s interpretatie springt eruit door het gebruik van zware galm en krachtige drums, aangevuld met uitgesponnen strijkers en etherische achtergrondzang. Het resultaat is zowel melancholisch als bombastisch — een sfeervolle ode aan het Franse lied en tegelijkertijd onmiskenbaar Cocker. Een ander bijzonder nummer is Paroles, paroles, een bewerking van de bossa nova-duetklassieker van Dalida en Alain Delon. In Cocker’s versie krijgt het duet een nieuw leven met nadruk op piano, bas, handdrums en rijke strijkers, waarbij de gitaar uit het origineel grotendeels naar de achtergrond verdwijnt. Ook Mao Mao, dat oorspronkelijk uit een film van Jean-Luc Godard stamt, wordt opgevoerd met een psychedelische ondertoon en een geheel eigen interpretatie. Chansons D'Ennui Tip-Top verkent het spectrum van Franse popmuziek op een manier die zowel trouw blijft aan het bronmateriaal als nieuwe creatieve paden bewandelt. De productie roept de sfeer van vervlogen tijden op zonder ooit oubollig te klinken. Er is duidelijk aandacht besteed aan geur, kleur en beeld van elk lied, waardoor het album niet alleen een muzikaal eerbetoon is, maar ook een uitnodiging aan de luisteraar om de originele werken en artiesten verder te ontdekken. Het album werd uitgebracht in het jaar dat The French Dispatch verscheen. Chansons D'Ennui Tip-Top is een feest van nostalgie, creativiteit en muzikaal meesterschap, en blinkt uit binnen het genre pop en het Franse chanson. Tracks als Aline, Paroles, paroles en Mao Mao zijn slechts enkele voorbeelden van de veelzijdigheid en het vakmanschap waarmee Cocker deze selectie van Franse popklassiekers nieuw leven inblaast.