Je moest me eens zien

Bruna

K. Schippers (1936-2021) heeft een uniek oeuvre van romans, poëzie en verhalen & beschouwingen op zijn naam staan, waarin hij het toeval en het speelse ernstig nam. Hij ontving er onder meer de P.C. Hooft-prijs voor. In de afgelopen tien jaar verscheen zijn poëzie in de bundels Tellen en wegen, Fijn dat u luistert en Garderobe, kleine zaal. Van 2016 tot 2018 was hij stadsdichter van Amsterdam. Je moest me eens zien, K. Schippers’ nagelaten bundel, zijn gedichten waarin hij met zijn ontregelende, speelse observaties het gewone tot een bijzondere belevenis maakt, afgewisseld met gedichten over een naderend afscheid.

Stumpel

Op 12 augustus 2021 overleed K. Schippers. Tot kort daarvoor had hij aan zijn nieuwe dichtbundel gewerkt, Je moest me eens zien. Gedichten waarin hij met zijn ontregelende, speelse observaties het gewone tot een bijzondere belevenis maakt, wisselen af met gedichten over een naderend afscheid. Zoals het ontroerende gedicht ?Aan E.?:Nu het later / wordt zie ik steeds / scherper hoe mooije bent alsof / je nu pas wordt / uitgepakten ik je voor / het eerst / onverborgen ziewie ziet je / als ik er / niet meer ben