Je moet het wel zelf voelen (Paperback)

Paul Blanca was een van de meest controversiële figuren in de Nederlandse fotografie. In de jaren tachtig brak hij door met rauwe, gestileerde zelfportretten die naast angst, agressie en pijn ook tederheid en verdriet uitdrukten. De beelden tonen extreme onderwerpen en krachtige contrasten, zoals een spijker door zijn hand, een pijl door zijn wang en een levende rat in zijn mond. Ook intieme momenten komen voor, zoals een naakte Blanca die zijn naakte moeder vasthoudt kort voor haar dood. Zijn werk vond internationale bewondering: musea kochten zijn foto’s en in New York volgden solotentoonstellingen. Ondanks succes trok de ‘zelfkant’ hem steeds weer aan, met een drank- en druggebruik dat zijn leven kantelde.

De balans werd verstoord toen collega-kunstenaar Rob Scholte in 1994 hem beschuldigde van een autobomaanslag. Scholte verloor zijn benen en Scholte’s partner verloor haar ongeboren kind; Blanca’s carrière raakte aanzienlijk beschadigd. Later bleek hij onschuldig, maar velen zochten daarna geen samenwerking meer met hem. Hij raakte verslaafd aan heroïne en leefde lange tijd marginaal, terwijl hij toch bleef fotograferen. Langzaam lukte het hem opnieuw uit het dal te klimmen, totdat hij op 14 oktober 2021 aan zijn overlijden kwam. Een postuum eerbetoon aan Blanca’s werk volgde toen Fotomuseum Den Haag een hommage organiseerde.

Erik Dijkstra werkte aan een boek over Blanca’s werk en leven, voltooid met hulp van vrienden, vijanden, familie en geliefden. Het project werpt een rijk geïllustreerd licht op het enfant terrible van de Nederlandse fotografie en herinnert aan een buitengewone carrière die zowel bewondering als controverse opriep.

Kenmerken

• Rauwe, gestileerde zelfportretten uit de jaren tachtig
• Beelden vol pijn, angst en tederheid
• Spijker door hand, pijl door wang, rat in mond
• Naakt Blanca met zijn moeder kort voor haar dood
• Werk aangekocht door internationale musea
• Laatste jaren en postuum eerbetoon in Den Haag