Jean Michel Davis Too Blue (CD)

Als vibrafonist, percussionist, drummer, componist en docent heeft Jean-Michel Davis al tientallen jaren een carrière opgebouwd op het snijvlak van jazz, populaire muziek en hedendaagse compositie. Zijn spel, waarin hij vrijheid in frasering combineert met een voorliefde voor uiteenlopende klankkleuren, maakt hem tot een unieke stem in het Franse muzieklandschap. Hij werd in 1956 in Parijs geboren en studeerde drums bij Dante Agostini. In 1971 kruisten zijn paden die van Christian Vander (Magma), bij wie hij zijn studie voortzette. In 1975 vertrok hij naar het Berklee College of Music in Boston, waar Ed Saindon hem inwijdde in de wereld van de jazzvibrafoon. Van 1980 tot 1984 woonde hij in New York en San Francisco, waar hij zich onderdompelde in de Amerikaanse muziekscene, en studeerde hij vervolgens klassieke percussie bij Guy-Joël Cipriani van de Opéra de Paris aan het Conservatorium van Montreuil. In de jaren 1990 trad hij toe tot Les Primitifs du Futur, terwijl hij tegelijkertijd zijn eigen projecten ontwikkelde (Novelty Fox, Ethereal Vibes, enz.). In 2022 richtte hij zijn kwintet op met Frédéric Loiseau (gitaar), Patrick Villanueva (piano, accordeon), Raphaël Schwab (contrabas) en Julien Charlet (drums), en nam hij met hen het album This n’That (Frémeaux & Associés) op. Too Blue is opgebouwd als een refrein: onverwachte ontmoetingen, omwegen en improvisaties, vastgelegd in het moment. Tijdens het concert van het kwintet in de Salle du Citoyen in Lognes (Printemps du Jazz, 18 maart 2023) bood geluidstechnicus Simon Auffret spontaan aan om het optreden op te nemen. Een paar maanden later nam hij hen opnieuw op tijdens het concert in de Espace Michel-Simon in Noisy-le-Grand (7 december 2023). Achteraf samengevoegd vormen deze twee opnames het eerste livealbum van Jean-Michel Davis als leider. Het artwork van Hilary Kliros geeft de sleutel: Humpty Dumpty, gebroken en vervolgens weer in elkaar gezet, illustreert perfect dit album en hoe het repertoire van een groep vorm krijgt voorafgaand aan een reeks concerten. Het programma omvat twee stukken van Victor Feldman, drie eigen composities en een stuk van pianist Patrick Villanueva: contrasterende werelden, samengebracht zonder te zoeken naar kunstmatige eenheid. Dit is het kenmerkende geluid van het kwintet: de klankkleur van de vibrafoon, de marimba en de andere instrumenten, gecombineerd met de energie van de muzikanten, weeft de verbinding en geeft vorm aan dit ensemble, dat zowel samengesteld als coherent is.