Jeśli już nie wr�cisz...

"A je¿li nie umarli, to ¿yj¿ do dzi¿..." Có¿ za optymistyczne spojrzenie na przysz¿o¿¿ - niech ¿ycie trwa wiecznie. Gdy jednak opu¿cimy ¿wiat bäni, umieranie, ¿mier¿ i ¿äoba staj¿ si¿ w naszej prawdziwej historii ¿ycia realnym, bolesnym do¿wiadczeniem. Umieraj¿ ludzie z naszego otoczenia. Wszyscy kiedy¿ umrzemy. Jako pedagogi mamy mo¿liwo¿¿ zapoznania dzieci ju¿ w szkole podstawowej z tym nieuniknionym tematem i mo¿emy pomóc im znale¿¿ w¿asne sposoby radzenia sobie ze stratami, a w najgorszym przypadku - z nadej¿ciem ¿äoby - wspólnie w spo¿eczno¿ci klasowej. Umieranie, ¿mier¿ i ¿äoba s¿ jednak do dzi¿ tematami tabu w spo¿ecze¿stwie, a w przypadku nag¿ej ¿mierci bliskiej osoby pedagodzy cz¿sto czuj¿ si¿ bezradni. Z tego powodu wybräam zagadnienie "Umieranie, ¿mier¿ i ¿äoba" jako podstaw¿ do opracowania mojej pracy, jako pomoc i inspiracj¿ w radzeniu sobie z przypadkami ¿äoby i ¿äuj¿cymi dzie¿mi. Nie mo¿na nikomu odebrä bólu ¿äoby, ale mo¿na towarzyszy¿ osobom pogr¿¿onym w ¿äobie. "...wtedy ¿yj¿ oni nadal..." - w naszej pami¿ci zmarli s¿ nie¿miertelni.