Jongens zijn ‘t

Jongens hebben het moeilijk: ze worstelen met lagere cijfers dan meisjes, haken eerder af op school en kiezen vaak voor een opleiding op een lager niveau. Het aantal jongens dat met ADHD gediagnosticeerd wordt, neemt gestaag toe, wat leidt tot een hoge frequentie van het voorschrijven van Ritalin. Angela Crott, historica en voormalig onderwijzeres, stelt echter dat er met de jongens van tegenwoordig niets aan de hand is en dat ADHD in zijn huidige vorm niet bestaat.

Een nieuwe kijk op jongensgedrag

Crott onderbouwt haar uitspraken met honderd jaar aan opvoedingsliteratuur en haar persoonlijke ervaringen als moeder van twee zoons. Ze beschrijft hoe onze veranderende samenleving typisch jongensgedrag steeds minder waardeert. In plaats van de jongens problemen toe te schrijven, stelt ze dat wij als samenleving een probleem hebben met jongens. De verwachtingen en eisen die ouders, scholen en de maatschappij aan hen stellen, zijn vaak niet in hun voordeel.

Wat hebben jongens nodig?

Angela Crott bepleit een andere benadering in de opvoeding en het onderwijs van jongens. In haar visie hebben jongens behoefte aan:

• Later naar de crèche: Jongens zouden er baat bij hebben om later met formeel onderwijs te beginnen.
• Stevig ouderlijk gezag: Een duidelijke en consistente opvoeding is essentieel voor het ontwikkelen van jongens.
• Korter en gescheiden onderwijs: Crott argumenteert dat jongens baat hebben bij een onderwijsomgeving die beter aansluit bij hun leerstijl en behoeften.
• Meer begrip voor jongenseigenschappen: Het is belangrijk om jongens te waarderen om wie ze zijn, inclusief hun vaak beweeglijke en levendige aard.

Historische context en toekomstvisie

In haar onderzoek en boeken, zoals 'Is mijn zoon een macho? Over het opvoeden van jongens', biedt Crott een mooie historische analyse van de ontwikkeling van het jongensbeeld in de opvoedingsliteratuur. Ze pleit voor een herwaardering van jongensgedrag en stelt dat we de jongen moeten redde. Haar boodschap is duidelijk: jongens zijn waardevol en verdienen een omgeving die hen ondersteunt in hun ontwikkeling.

"Baldadig, beweeglijk, lawaaierig en lui zijn jongens altijd geweest," zegt Crott, en haar inzichten kunnen een nieuwe weg openen voor ouders, onderwijzers en de maatschappij als geheel. Door jongens de ruimte te geven om te zijn wie ze zijn, kunnen we hen helpen om beter te presteren en gelukkigere levens te leiden.