Jorge Lopez Ruiz Un Hombre De Buenos Aires (LP)

Un Hombre De Buenos Aires van Jorge López Ruiz uit 1978 is een album dat zich onttrekt aan eenvoudige classificatie, maar toch een rijke mix biedt van jazz, funk en bossa nova. López Ruiz, een sleutelfiguur in de Argentijnse jazzgeschiedenis, schuwt op dit werk het expliciet politieke geluid van zijn eerdere producties en richt zich op een meer persoonlijke, zelfs nostalgische verklaring van liefde voor zijn thuisstad Buenos Aires. Het album is opgenomen in ballingschap, een gegeven dat het werk een extra laag van emotionele spanning geeft: het is een ode aan de stad die hij niet kan bewonen. De instrumentatie is rijk en doordacht, met complexe baslijnen, gedetailleerde drumvullingen en het karakteristieke geluid van het bandoneon, gespeeld door niemand minder dan Dino Saluzzi. Ook vermaarde musici als Domingo Cura en Pocho Lapouble dragen bij aan de muzikale rijkdom van deze LP. Een ander opvallend element is het vocale ensemble Buenos Aires 8, dat functioneert als een instrument op zich en via abstracte, echoïsche klanken dialoog voert met de blazerssectie. De muziek kent een cinematografische allure die de sfeer van de stad oproept: zo verweeft López Ruiz melancholie en vreugde, zonder in clichés te vervallen. Op zijn best weet het album energie en subtiliteit te combineren, misschien zonder het radicale randje van zijn eerdere werk, maar met evenveel diepgang en technisch vakmanschap. Ondanks zijn soms onderbelichte positie wordt López Ruiz met dit album in het rijtje van Barbieri en Schifrin geplaatst als pionier van de Argentijnse jazz.