Joseph Lulloff, Philip Hosford Interplay (CD)

Aan het eind van de jaren 1830 creëerde Adolphe Sax een instrument dat de klankkleur van koperblazers, houtblazers en strijkers in een orkestraal ensemble kon aanvullen. Het instrument had niet alleen een uniek timbre, maar was ook sterk genoeg om samen te klinken met een koor van koperblazers en zacht genoeg om te versmelten met een groep strijkers en houtblazers. Al snel begonnen veel musici de capaciteiten van Sax' instrument, de saxofoon, te prijzen. Zijn geluid kon gemakkelijk aanzwellen en afzwakken, en zijn toon kon een verscheidenheid van andere instrumenten nabootsen, van een sonoor pijporgel tot een klagende menselijke stem. Ondanks deze flexibiliteit werd deze eerste saxofoon, de bassaxofoon, het meest geschikt geacht voor langzame lyrische passages in orkestrale muziek, als solostem of als harmonische ondersteuning. Aanvankelijk achtten musici en componisten de saxofoon 'ongeschikt voor de energieke en briljante effecten van militaire muziek' Met de introductie van nieuwe leden van de saxofoonfamilie werd het instrument echter een vast onderdeel van militaire bands en jazzbands, maar ook van hedendaagse ensembles en orkesten.