Journal for Architecture (Paperback)

OASE 109 onderzoekt een ander referentiekader voor de hedendaagse Europese architectuur. In plaats van het traditionele begrip van moderniteit als een voortgeschreden tijdperk met zijn eigen zeitgeist, wordt gekeken naar een cyclisch model van geschiedenis. Dit biedt ruimte aan historische typologische principes, compositorische benaderingen en materiële logica’s als modern. Zo wordt verkend hoe een verbreding van het referentiekader leidt tot een vernieuwd begrip van wat moderniteit kan betekenen in huidig ontwerp en praktijk.

In de afgelopen twee decennia is dit bredere referentiekader opgebouwd, met aandacht voor zowel historische aspecten als hedendaagse ontwerpbenaderingen. Het onderzoek laat zien dat niet langer uitsluitend de moderne beweging horizon biedt; elementen uit het verleden kunnen en worden ervaren als modern en vormen daarmee het uitgangspunt voor ontwerp. Daarbij speelt ook de zorg voor bestaande gebouwen en monumentenzorg een rol, waarbij de grens tussen nieuw en oud minder vanzelfsprekend wordt gezien.

Het werk van OASE 109 verkent hoe deze verschuiving de opvattingen over moderniteit beïnvloedt en welke implicaties dat heeft voor ontwerp, groei en behoud in de Europese architectuur.

Kenmerken

• Cyclisch model van geschiedenis t.d.v. moderniteit
• Brede referentiekader: typologie, compositie, materiaal
• Moderniteit uit brede bronnen, niet enkel vooruitgang
• Toepassing op hedendaags ontwerp en behoud
• Verkenning van grens tussen oud en nieuw
• Focus op Europese architectuur en conceptuele vernieuwing