Journey Into Capricorn

Journey Into Capricorn is het laatste studioalbum van Stan Kenton en zijn orkest. Het album verscheen in het jaar 1976 en markeert het slotstuk in de opgenomen studiocarrière van deze invloedrijke Amerikaanse jazzdirigent. Het album valt binnen het genre jazz, meer specifiek bigband en bevat elementen van Afro-Cubaanse jazz. De muziek kenmerkt zich door complexe ritmes, grote orkestraties en innovatieve arrangementen, waardoor Kenton's kenmerkende stijl duidelijk herkenbaar blijft. Deze plaat is opnieuw een bewijs van zijn zoektocht naar vernieuwing binnen het bigbandidioom; naast traditionele jazzinvloeden horen we opvallende ritmische en harmonische keuzes die de aandacht vasthouden. Op Journey Into Capricorn zijn verschillende composities te vinden die typerend zijn voor het progressieve karakter van Kentons latere jaren. Zo bevat het album het gelijknamige nummer Journey to Capricorn, dat exemplarisch is voor de experimentele en rijke arrangementen. Een andere opvallende track is Time for a Change, een compositie van Hank Levy, die bekendstaat om zijn ingewikkelde maatsoorten. Daarnaast is Decoupage een van de tracks die dit album typeert met zijn moderne en strakke bigbandklank. De opnames voor deze plaat vonden plaats in Hollywood. Naast het bekende werk van vaste arrangeurs, zoals Mark Taylor en Hank Levy, hoort men op dit album een duidelijke poging om ook populaire invloeden te integreren, zonder concessies te doen aan het artistieke karakter dat Kenton gedurende zijn gehele loopbaan nastreefde. Het resultaat is een veelzijdig jazzalbum dat enerzijds een eerbetoon is aan de rijke traditie en anderzijds Kentons vooruitstrevende visie op het genre benadrukt. Journey Into Capricorn is daarmee een bijzonder en veelzijdig document uit het afsluitende hoofdstuk van Stan Kentons carrière, waarbij de energie en ambitie van het orkest tot uiting komen in zowel de keuze van het repertoire als in de uitgewerkte, avontuurijke arrangementen. Het album is een must voor liefhebbers van bigbandjazz en laat horen hoe Kenton zelfs aan het einde van zijn studio-oeuvre innovatie en stijl wist te combineren.