Joyous Encounter

Jazzism oordeel: ***** In de tekst van het inlegvel wordt gewag gemaakt van het feit dat dit alweer de zeventiende uitgave voor Blue Note is. Dat mag inderdaad wel groot geschreven worden, want juist dit label heeft er een handje van om slecht verkopende artiesten even zo makkelijk aan de kant te zetten. Enige weken later is dan elke verwijzing op de website verdwenen. Goed, maar hoe staat het met de muziek van dit album met zowel standards als originals? Nu is daar heel weinig op aan te merken, behalve dan dat de aanwezigheid van pianoveteraan Hank Jones kennelijk een bezwerend effect heeft op Lovano, bassist George Mraz en drummer Paul Motian. Zo ontspannen als hier heb ik ze zelden gehoord, terwijl de taakverdeling toch tamelijk los wordt opgevat. Motian bijvoorbeeld lijkt veel meer te swingen dan met zijn eigen band. Mraz heeft daarbij alle vrijheid als het ritmische of harmonische invulling gaat. Lovano weet in ieder geval precies de maat te houden tussen spanningsboog en muzikaal betoog. Nummer achttien zal dus wel volgen... Ken Vos, redactie Jazzism