Julian Velard If You Dont Like It Can Leave (CD)

Julian Velard’s album If You Don’t Like It, You Can Leave verscheen in 2014 en vormt een ode aan New York, waar hij zelf opgroeide en nog altijd woont. De plaat is een conceptalbum dat de stad in haar rauwe maar melancholische schoonheid portretteert, ver weg van clichés en met een scherpe blik op zowel de hedendaagse stad als haar rijke verleden. Velard wordt vaak vergeleken met klassieke popliedjesschrijvers als Billy Joel, Elton John en Randy Newman, en dat is direct duidelijk in zijn vakmanschap: de muziek is doordrenkt van pianodrives, slimme teksten en elegante melodieën, alles op een manier die herinnert aan de tijd van Tin Pan Alley, maar met een moderne gevoeligheid. Het genre laat zich het beste omschrijven als pianopop met invloeden uit jazz en singer-songwriter. Waar anderen New York vooral als een moderne, anonieme metropool zien, zoekt Velard juist naar verbinding en authenticiteit. De muziek is complex maar niet afstandelijk; eerder eerlijk en direct, met een lichte, soms schalkse toon die toch veel ruimte laat voor reflectie en verlangen. De nummers zijn vaak verhalend, soms melancholisch, soms lichtvoetig, maar altijd over de stad zelf: haar straten, haar bewoners, haar romantiek en haar ruwe randjes. Wat opvalt is dat Velard New York niet idealiseert als een droomstad, maar het leven daar juist omarmt als het is: soms keihard, soms ongemakkelijk, maar altijd opwindend. Dit album is vooral voor wie houdt van verhalende popmuziek, maar ook voor wie affiniteit heeft met de stad en haar complexe ziel.