Just In Case... Ltd Digi
Uitgelicht
|
28,99 |
Naar shop
|
|
36,77 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Just in Case We'll Never Meet Again (Soundtrack for the Cassette Generation) is het album uit 2008 van de Italiaanse rockband Klimt 1918. Het is hun derde volledige album en markeert een belangrijke evolutie in hun geluid. Het album is verkrijgbaar als limited edition-cd en laat de eerdere metalinvloeden van de groep volledig achter zich. In plaats daarvan omarmt het postrock, indierock, shoegaze, alternatieve rock en new wave om een etherisch, op de jaren 80 geïnspireerd meesterwerk te creëren, vol rustgevende melancholie, levendige melodieën en dikke, meeslepende gitaartexturen.Het album ademt het verlangen van het klassieke U2-tijdperk, de speelsheid van indie-alternatieve bands en postrock-crescendo's, en roept een dromerig, idealistisch sentiment op met een sterke emotionele diepgang en filmische nostalgie die past bij de cassettegeneratie. Recensenten prijzen het unieke karakter van het album, dat indie-vibes uit de jaren 90 combineert met progressieve accenten, hoewel sommigen opmerken dat de structuren repetitief zijn ondanks de uitmuntende productie. Klimt 1918, met Marco Soellner op zang en gitaar, Francesco Conte op gitaar, Davide Pesola op bas en Paolo Soellner op drums, levert een huiveringwekkend, sentimenteel werk af dat vanwege zijn kenmerkende euforie en introspectie een favoriet is bij fans.
Just in Case We'll Never Meet Again (Soundtrack for the Cassette Generation) is het album uit 2008 van de Italiaanse rockband Klimt 1918. Het is hun derde volledige album en markeert een belangrijke evolutie in hun geluid. Het album is verkrijgbaar als limited edition-cd en laat de eerdere metalinvloeden van de groep volledig achter zich. In plaats daarvan omarmt het postrock, indierock, shoegaze, alternatieve rock en new wave om een etherisch, op de jaren 80 geïnspireerd meesterwerk te creëren, vol rustgevende melancholie, levendige melodieën en dikke, meeslepende gitaartexturen.Het album ademt het verlangen van het klassieke U2-tijdperk, de speelsheid van indie-alternatieve bands en postrock-crescendo's, en roept een dromerig, idealistisch sentiment op met een sterke emotionele diepgang en filmische nostalgie die past bij de cassettegeneratie. Recensenten prijzen het unieke karakter van het album, dat indie-vibes uit de jaren 90 combineert met progressieve accenten, hoewel sommigen opmerken dat de structuren repetitief zijn ondanks de uitmuntende productie. Klimt 1918, met Marco Soellner op zang en gitaar, Francesco Conte op gitaar, Davide Pesola op bas en Paolo Soellner op drums, levert een huiveringwekkend, sentimenteel werk af dat vanwege zijn kenmerkende euforie en introspectie een favoriet is bij fans.