Kay¿p Zaman

Bol

Seninle geçti¿im her köprü, y¿k¿ld¿ ard¿mdan; her nefesin, içime i¿ledi...Pare pare yarad¿r tenimde, tortuläm¿¿ parmak izlerin...Kalbim art¿k yönünü bilmeyen bir pusula, ruhum bedenimle kanl¿ b¿çakl¿...Hayallerimin enkaz¿ndan bir ç¿¿l¿k yükselir gö¿e. Ve ben... hâlâ seni arayan bir zaman gezginiyim...** Ay karars¿n, Zaman girsin çerçevesine, teninin kokusunu als¿n, götürsün meltem.Deniz, vazoyu isterse ver, nergisler sahildeki kumlar¿n; sevdam, sabahlar¿ uçüan, mart¿ gagalar¿nda kals¿n.**Sen gidince; uçtu kelebek kanatlar¿nda mutlulüum, geceler hep siyah giyindi,bir bardak ¿araba sarhö oldu zaman... Kaçt¿ gözlerimden sevi uykusu, ellerim s¿cakl¿¿¿n¿ tatmadan.Sen gidince; kan tutmal¿ gözlerim, hep siyah saçl¿ kad¿nlar¿n nefesini duymal¿,sensizli¿e älamal¿ ¿iirler, geceye dönmeli yäamak, dudaklar¿m pas tutmal¿, ç¿ld¿rmal¿ gecelerin koynunda...Beni yaln¿zl¿¿¿m tutmal¿.

Amazon

Pagina's: 114, Paperback, Metin Yazgaç