Ketil Bjørnstad The Sea (CD)
Prijzen vanaf
VERGELIJK ALLE AANBIEDERS
(3)
Bol
The Sea is een CD-album uit 1995 van pianist Ketil Bjørnstad in samenwerking met cellist David Darling, gitarist Terje Rypdal en drummer Jon Christensen. Het album behoort tot het genre chamber jazz, met invloeden uit folk jazz en new-age. De muziek kenmerkt zich door een introspectieve, ruimtelijke sfeer, waarbij ingetogen pianospel wordt gecombineerd met rijke, soms verrassende klankkleuren van gitaar en cello. De composities zijn grotendeels verstild en reflectief, bedoeld als klankdecor bij overdenkingen. Het album viel op door zijn subtiele ensemblewerk en de nadruk op samenspel in plaats van individuele solo’s, waarmee een indruk van oneindigheid en beweging wordt opgeroepen, passend bij de titel.
Lees meer
19,10
Uitgelicht
|
19,10 |
Naar shop
|
|
19,10 |
Naar shop
|
|
24,53
22,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
The Sea is een CD-album uit 1995 van pianist Ketil Bjørnstad in samenwerking met cellist David Darling, gitarist Terje Rypdal en drummer Jon Christensen. Het album behoort tot het genre chamber jazz, met invloeden uit folk jazz en new-age. De muziek kenmerkt zich door een introspectieve, ruimtelijke sfeer, waarbij ingetogen pianospel wordt gecombineerd met rijke, soms verrassende klankkleuren van gitaar en cello. De composities zijn grotendeels verstild en reflectief, bedoeld als klankdecor bij overdenkingen. Het album viel op door zijn subtiele ensemblewerk en de nadruk op samenspel in plaats van individuele solo’s, waarmee een indruk van oneindigheid en beweging wordt opgeroepen, passend bij de titel.
The Sea is een CD-album uit 1995 van pianist Ketil Bjørnstad in samenwerking met cellist David Darling, gitarist Terje Rypdal en drummer Jon Christensen. Het album behoort tot het genre chamber jazz, met invloeden uit folk jazz en new-age. De muziek kenmerkt zich door een introspectieve, ruimtelijke sfeer, waarbij ingetogen pianospel wordt gecombineerd met rijke, soms verrassende klankkleuren van gitaar en cello. De composities zijn grotendeels verstild en reflectief, bedoeld als klankdecor bij overdenkingen. Het album viel op door zijn subtiele ensemblewerk en de nadruk op samenspel in plaats van individuele solo’s, waarmee een indruk van oneindigheid en beweging wordt opgeroepen, passend bij de titel.