Khruangbin A La Sala (CD)
Uitgelicht
|
9,99 |
Naar shop
|
|
9,99 |
Naar shop
|
|
12,99
11,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
A La Sala is het vierde studioalbum van de Amerikaanse band Khruangbin, uitgebracht in 2024. Het album markeert een terugkeer naar de kernwaarden van de band, waarbij de drie leden zich concentreerden op hun primaire geluid zonder externe medewerkers. Laura Lee heeft uitgelegd dat de titel verwijst naar haar jeugd, toen zij haar familieleden in de woonkamer riep, wat de emotionele wens van de band weerspiegelt om terug te keren naar hun basis. Het album combineert psychedelische dub, blues en invloeden uit Amerikaanse roots-muziek, wat resulteert in een afgeronde verzameling van nummers die zowel introspectief als vierend voelen. De opnamesessies waren uniek doordat de band gebruik maakte van vroeger gemaakte stemnotities, opgenomen tijdens soundchecks en lange reizen, die vervolgens in de studio werden samengevoegd. Het album is Khruangbins meest gestripte werk sinds hun debuut en wordt gekenmerkt door subtiele instrumentale vakmanschap van alle bandleden. Recensenten hebben het werk beschreven als een blijvend meesterwerk van psychedelische muziek, waarbij de band moeiteloos inspeelt op hun karakteristieke mid-tempo grooves. De opnamestijl incorporeert natuurlijke en kunstmatige omgevingsgeluiden als textuur, waardoor het album een sterk gevoel van plaats en setting bereikt. Dit werd verder ondersteund door de visuele uitvoering van het project, met covers ontworpen door de band zelf, geïnspireerd op het surrealisme van René Magritte.
A La Sala is het vierde studioalbum van de Amerikaanse band Khruangbin, uitgebracht in 2024. Het album markeert een terugkeer naar de kernwaarden van de band, waarbij de drie leden zich concentreerden op hun primaire geluid zonder externe medewerkers. Laura Lee heeft uitgelegd dat de titel verwijst naar haar jeugd, toen zij haar familieleden in de woonkamer riep, wat de emotionele wens van de band weerspiegelt om terug te keren naar hun basis. Het album combineert psychedelische dub, blues en invloeden uit Amerikaanse roots-muziek, wat resulteert in een afgeronde verzameling van nummers die zowel introspectief als vierend voelen. De opnamesessies waren uniek doordat de band gebruik maakte van vroeger gemaakte stemnotities, opgenomen tijdens soundchecks en lange reizen, die vervolgens in de studio werden samengevoegd. Het album is Khruangbins meest gestripte werk sinds hun debuut en wordt gekenmerkt door subtiele instrumentale vakmanschap van alle bandleden. Recensenten hebben het werk beschreven als een blijvend meesterwerk van psychedelische muziek, waarbij de band moeiteloos inspeelt op hun karakteristieke mid-tempo grooves. De opnamestijl incorporeert natuurlijke en kunstmatige omgevingsgeluiden als textuur, waardoor het album een sterk gevoel van plaats en setting bereikt. Dit werd verder ondersteund door de visuele uitvoering van het project, met covers ontworpen door de band zelf, geïnspireerd op het surrealisme van René Magritte.