Kim Hae Sook, Gayageum Sanjo Korea. (CD)

Meestal afgeleid van pansori zang en oorspronkelijk grotendeels geïmproviseerd, werd sanjo (vooral in de stijlschool van Meester Choi Ok-sam) een gestructureerde instrumentale suite: Op de 12 zijden snaren van de gayageum citer schildert Kim Hae-sook met virtuoze sereniteit een muzikaal landschap van exaltatie en ingehouden emotie. In de 14e en 15e eeuw werden de meeste genres van de koninklijke hofmuziek van de Joseon-dynastie (voorouderrituelen, banketten, militaire ceremonies enz.) uitgevoerd om de idealen van het confucianisme te verwezenlijken. De nadruk werd meer gelegd op ideologieën dan op akoestische esthetiek. Bijgevolg was het, in plaats van vrije expressie te waarderen, gebruikelijk om melodische vooruitgang, tempi en reeksen te matigen. Maar een verandering in het muzikale klimaat moedigde emotionele expressie aan en vroeg om virtuoze professionele vertolkers. Dit leidde tot de opkomst van het vocale genre van pansori als het soort muziek dat het publiek deed lachen en huilen, wat uiteindelijk resulteerde in de opkomst van sanjo als solo-instrumentale muziek. Dit nieuwe genre nam openlijk de muzikale taal van pansori over, zozeer zelfs dat het vaak 'pansori zonder stem' wordt genoemd. De sanjo werd oorspronkelijk gecreëerd op de gayageum citer, de meest representatieve van de Koreaanse snaarinstrumenten. Aanvankelijk een geïmproviseerde muziekvorm, werd de sanjo gediversifieerd toen verschillende scholen werden gevormd volgens de tradities en uitvoeringsstijlen van de leraren, waarbij het volledige technische potentieel van het instrument werd benut.