Kinderen zijn geen puppy s
Uitgelicht
|
32,30 |
Naar shop
|
|
32,30 |
Naar shop
|
|
32,30 |
Naar shop
|
| VERGELIJK ALLE AANBIEDERS (3) | ||
Beschrijving
Wat hebben kinderen werkelijk van ons nodig om uit te groeien tot zelfbewuste en zelfstandige volwassenen? Dit boek onderzoekt welke factoren helpen of belemmeren in de ontwikkeling, en hoe we een richtinggevende autoriteit kunnen zijn zonder autoritair te zijn. Het gaat verder dan kortetermijngedragscontrole en richt zich op de lange termijn, met aandacht voor fysiek, emotioneel, mentaal en sociaal welzijn. Door bezinning op ons eigen handelen en het benutten van ons imperfecte zelf, kunnen we leren sturen met vertrouwen en ruimte bieden voor groei. Het idee is een evenwicht te vinden tussen discipline en een sterke, oprechte relatie met je kinderen, zodat zij zich kunnen ontwikkelen in een samenleving die steeds meer horizontaal georganiseerd is, waar zelfbewustzijn, afstemming, inleving en dialoog centraal staan.
Er is niet één grote waarheid over opvoeding. Het leven is niet maakbaar zoals we zouden willen. In opvoeding vertrouwen we op ons innerlijke kompas, maar dit kompas kan verstoord raken doordat we onvoldoende aandacht hebben voor wat we werkelijk denken, voelen en waarnemen. Hierdoor dreigen we de controle krampachtig vast te houden en te focussen op kortetermijndragers. Door aandacht te geven aan lange termijn ontwikkeling en het koesteren van een gezonde relatie met onze kinderen, kunnen we samen met hen groeien en bijdragen aan een samenleving waarin empathie en dialoog vanzelfsprekende waarden zijn.
- Gericht op lange termijn ontwikkeling van kinderen
- Balans tussen discipline en goede relatie
- Nastreven van een richtinggevende, niet-autoritair autoriteit
- Focus op fysiek, emotioneel, mentaal en sociaal vlak
- Gebruik van eigen onvermogen als kans om te groeien
- Samenhang met een meer horizontale samenleving van morgen
Wat hebben kinderen werkelijk van ons nodig om uit te groeien tot zelfbewuste en zelfstandige volwassenen? Dit boek onderzoekt welke factoren helpen of belemmeren in de ontwikkeling, en hoe we een richtinggevende autoriteit kunnen zijn zonder autoritair te zijn. Het gaat verder dan kortetermijngedragscontrole en richt zich op de lange termijn, met aandacht voor fysiek, emotioneel, mentaal en sociaal welzijn. Door bezinning op ons eigen handelen en het benutten van ons imperfecte zelf, kunnen we leren sturen met vertrouwen en ruimte bieden voor groei. Het idee is een evenwicht te vinden tussen discipline en een sterke, oprechte relatie met je kinderen, zodat zij zich kunnen ontwikkelen in een samenleving die steeds meer horizontaal georganiseerd is, waar zelfbewustzijn, afstemming, inleving en dialoog centraal staan.
Er is niet één grote waarheid over opvoeding. Het leven is niet maakbaar zoals we zouden willen. In opvoeding vertrouwen we op ons innerlijke kompas, maar dit kompas kan verstoord raken doordat we onvoldoende aandacht hebben voor wat we werkelijk denken, voelen en waarnemen. Hierdoor dreigen we de controle krampachtig vast te houden en te focussen op kortetermijndragers. Door aandacht te geven aan lange termijn ontwikkeling en het koesteren van een gezonde relatie met onze kinderen, kunnen we samen met hen groeien en bijdragen aan een samenleving waarin empathie en dialoog vanzelfsprekende waarden zijn.
- Gericht op lange termijn ontwikkeling van kinderen
- Balans tussen discipline en goede relatie
- Nastreven van een richtinggevende, niet-autoritair autoriteit
- Focus op fysiek, emotioneel, mentaal en sociaal vlak
- Gebruik van eigen onvermogen als kans om te groeien
- Samenhang met een meer horizontale samenleving van morgen