Kobiety a zintegrowane zarządzanie lokalnymi konfliktami spolecznymi

Istnieje wiele obaw dotycz¿cych widocznych i d¿ugoterminowych rezultatów polityki pomocy rozwojowej. Zgadzamy si¿, ¿e finansowanie rozwoju ma miejsce. Czy jednak mo¿na osi¿gn¿¿ oczekiwane rezultaty, gdy pästwa otrzymuj¿ce pomoc znajduj¿ si¿ w sytuacji kryzysu lub konfliktu? Czy spo¿eczno¿¿ b¿d¿ca beneficjentem pomocy, stoj¿c w obliczu tych wydarze¿, rzeczywi¿cie rozumie j¿zyk rozwoju? Zdajemy sobie spraw¿, ¿e spo¿eczno¿ci staraj¿ si¿ ograniczy¿ swój wk¿ad finansowy, ale nie s¿ zmobilizowane. Ponadto podej¿cie uwzgl¿dniaj¿ce kwestie p¿ci nie jest jeszcze skuteczne ze wzgl¿du na miejsce, jakie tradycja przypisuje kobietom. Nale¿y rzeczywiste zaangäowä wszystkie lokalne grupy spo¿eczne, a w szczególno¿ci kobiety, w dziäania w ramach projektu rozwojowego, aby sprostä zasadzie równowagi, która jest niezb¿dna dla ¿wiata. W tym kontek¿cie musimy przej¿¿ do etapu "rozwoju mobilizuj¿cego", a nie "rozwoju spowolnionego". Chociä d¿¿ymy do jednorodno¿ci spo¿ecze¿stw, rzeczywisto¿¿ nie jest wystarczaj¿co elastyczna, by zapewni¿ pe¿ny sukces. Dotyczy to zarówno osób zajmuj¿cych si¿ rozwojem, jak i decydentów.