Kokoroko Could We Be More
Uitgelicht
|
36,12 |
Naar shop
|
|
36,12 |
Naar shop
|
|
36,12 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
Could We Be More is the debuutalbum van de Londense acht-mansband Kokoroko, uitgebracht in 2022 via Brownswood Recordings. Dit expansieve en ambitieuze werk belichaamt de kracht van de groep, met een genre dat jazz vermengt met afrobeat, highlife, soul en funk. De muziek put uit West-Afrikaanse en Caribische invloeden, zoals die van artiesten als Ebo Taylor en Pat Thomas, en wekt gevoelens van thuiskomst en vreugde op. Bandleden Sheila Maurice-Grey en Onome Edgeworth benadrukken hoe hun gedeelde liefde voor deze stijlen, geworteld in hun achtergrond, de composities vormgeeft en een gevoel van trots en eigenaarschap oproept. Kokoroko, geleid door trompettiste Sheila Maurice-Grey, vertegenwoordigt het blissful zoete van Londen's geïmproviseerde muziekscene, met echo's van het verleden in een frisse, originele vorm. De energie pulseert door het album, dat de identiteit van de band onderstreept met hoorns, percussie, gitaren en synthesizers. Critici prijzen het als een Afrobeat-highlife-soul-funk feest dat perfect past bij festivals en dansvloeren, hoewel sommigen discussiëren over de balans met traditionele jazz-elementen. Het resultaat is een soul-shaking, horn-fueled geluid dat de groten van West-Afrika channelen via een jazz-ge根ste aanpak.
Could We Be More is the debuutalbum van de Londense acht-mansband Kokoroko, uitgebracht in 2022 via Brownswood Recordings. Dit expansieve en ambitieuze werk belichaamt de kracht van de groep, met een genre dat jazz vermengt met afrobeat, highlife, soul en funk. De muziek put uit West-Afrikaanse en Caribische invloeden, zoals die van artiesten als Ebo Taylor en Pat Thomas, en wekt gevoelens van thuiskomst en vreugde op. Bandleden Sheila Maurice-Grey en Onome Edgeworth benadrukken hoe hun gedeelde liefde voor deze stijlen, geworteld in hun achtergrond, de composities vormgeeft en een gevoel van trots en eigenaarschap oproept. Kokoroko, geleid door trompettiste Sheila Maurice-Grey, vertegenwoordigt het blissful zoete van Londen's geïmproviseerde muziekscene, met echo's van het verleden in een frisse, originele vorm. De energie pulseert door het album, dat de identiteit van de band onderstreept met hoorns, percussie, gitaren en synthesizers. Critici prijzen het als een Afrobeat-highlife-soul-funk feest dat perfect past bij festivals en dansvloeren, hoewel sommigen discussiëren over de balans met traditionele jazz-elementen. Het resultaat is een soul-shaking, horn-fueled geluid dat de groten van West-Afrika channelen via een jazz-ge根ste aanpak.