Kompleksy palladu(II) zawieraj¿ce grup¿ indolow¿

Wiadomo, ¿e pier¿cie¿ indolowy reszty tryptofilowej, charakteryzuj¿cej si¿ najwy¿sz¿ hydrofobowo¿ci¿ spo¿ród naturalnych ¿-aminokwasów, zapewnia hydrofobowe mikro¿rodowisko umo¿liwiaj¿ce specyficzne wi¿zanie cz¿steczek, szlak transferu elektronów w systemach biologicznych, pe¿nienie roli kofaktorów w metaloproteinach i tak dalej. Wiele pochodnych indolu jest znanych jako leki, takie jak indometacyna, ergotamina, frowatryptan, ondansetron i wiele innych. Z drugiej strony, ró¿ne kompleksy palladu s¿ znane jako bardzo przydatne katalizatory w syntezach organicznych obejmuj¿cych tworzenie wi¿zä C-C i aktywacj¿ wi¿zä C-X. Uwäa si¿, ¿e wi¿kszo¿¿ tych reakcji zachodzi poprzez po¿rednictwo zwi¿zków Pd-C, a do tej pory opracowano wiele kompleksów Pd-C, co pozwala na dog¿¿bne zrozumienie mechanizmów reakcji przydatnych reakcji katalitycznych. Maj¿c to na uwadze, niniejszy artyku¿ skupia si¿ na charakterystyce kompleksów Pd(II) zawieraj¿cych grup¿ indolow¿, a zw¿aszcza na tworzeniu wi¿zania w¿giel-indol w kompleksach Pd oraz reaktywno¿ci tych kompleksów.