Konflikt w Nepalu latach 1996 2008

Postrzegana przez niektórych jako powszechnie obowi¿zuj¿ca, doktryna partyzancka Mao Zedonga nie zostäa jeszcze przetestowana w tym stuleciu. Nepalscy partyzanci wykorzystali doktryn¿ Mao do zdobycia stanowiska premiera, zaczynaj¿c od niemal zerowej si¿y bojowej. We wczesnych latach walki, kiedy byli jeszcze stosunkowo s¿abi, rygorystycznie przestrzegali idei Mao, staraj¿c si¿ poprzez wiejsk¿ walk¿ partyzanck¿ stä si¿ powänym zagro¿eniem dla obowi¿zuj¿cego wówczas monarchicznego re¿imu. Jednak wraz ze wzrostem ich pot¿gi i wp¿ywów politycznych, podczas gdy cäkowite zwyci¿stwo militarne nad armi¿ królewsk¿ okazäo si¿ niewykonalne, zdecydowali si¿ z¿agodzi¿ koncepcje chi¿skiego przywódcy, rezygnuj¿c z wänych maoistycznych koncepcji, takich jak narzucenie jednopartyjnego re¿imu. Dlatego te¿ niniejsza praca pocz¿tkowo opisuje g¿ówne historyczne, gospodarcze, polityczne i spo¿eczne aspekty konfliktu w Nepalu. Nast¿pnie przygl¿da si¿ strukturze i strategii stosowanej przez nepalskich maoistów. Nast¿pnie analizuje niektóre aktualne krytyki doktryny Mao. Na koniec podsumowuje wykorzystanie doktryny partyzanckiej Mao Zedonga w Nepalu.