Konflikty mi¿dzy lud¿mi a dzik¿ przyrod¿ strategie ochrony przyrody i zabezpieczenia ¿rodków do ¿ycia

Korzy¿ci, jakie osoby prywatne i pästwo czerpi¿ z ochrony dzikiej przyrody, oraz straty ponoszone przez lokaln¿ spo¿eczno¿¿ zamieszkuj¿c¿ okolice obszarów chronionych w wyniku niszczenia upraw przez dzikie zwierz¿ta s¿ faktem. Mieszkäcy lokalni s¿ kluczowymi interesariuszami w dziedzinie ochrony przyrody, którzy gwarantuj¿ trwäo¿¿ odnotowanych sukcesów w zakresie ochrony ekosystemu zachodniego Serengeti. Konieczne jest zaj¿cie si¿ ich uzasadnionym negatywnym postrzeganiem ¿rodków ochrony dzikiej przyrody w kontek¿cie ich ¿rodków do ¿ycia. Problem ten pog¿¿bia wzrost liczby ludno¿ci lokalnej i populacji dzikich zwierz¿t, nieodpowiedni plan zagospodarowania przestrzennego oraz brak ¿wiadomo¿ci w¿ród lokalnej spo¿eczno¿ci na temat odpowiedzialno¿ci ekologów i rz¿du za kontrolowanie niszczenia upraw. Konieczne s¿ dalsze badania nad przemieszczaniem si¿ i potrzebami zwierz¿t stanowi¿cych problem, np. s¿oni, które sk¿aniaj¿ je do niszczenia upraw; jednak podnoszenie ¿wiadomo¿ci w¿ród lokalnej ludno¿ci i ekologów na temat tego, co nale¿y zrobi¿ z prawnego i moralnego punktu widzenia, aby opanowä ten problem, wymaga natychmiastowego dziäania. Wymaga to zmian w tre¿ciach edukacyjnych przekazywanych ekologom, a tak¿e w edukacji formalnej i nieformalnej oferowanej lokalnej ludno¿ci. Tre¿ci edukacyjne dotycz¿ce zrównowäonego rozwoju mog¿ odegrä znacz¿c¿ rol¿ w budowaniu ¿wiadomo¿ci niezb¿dnej do rozwi¿zania tego problemu.