Konkurrent Moonface - This One's For The Dancer - LP
Uitgelicht
|
38,95 |
Naar shop
|
|
39,12 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
This One’s for the Dancer' & 'This One’s for the Dancer’s Bouquet' is het laatste album van Moonface, uitgebracht in 2018 als een dubbel-lp in het alternatieve/indierockgenre met elektronische en abstracte rockelementen. Het album combineert twee verschillende maar onderling verbonden projecten, opgenomen in verschillende studio’s met diverse medewerkenden, waarbij de nummers zijn verweven tot één lange reeks voor een rijkere luisterervaring, in plaats van afzonderlijke releases of groeperingen per kant.Het materiaal verkent digitale synthesizers met delay-effecten naast meer jazz-getinte en ongebonden stijlen, gezongen vanuit contrasterende perspectieven – waaronder een die de Minotaurus uit de Griekse mythologie belichaamt – om thema's als angst, eenzaamheid, spijt en vervreemding te bezweren. Hoewel het het einde van Moonface markeert, duidt het op een verschuiving voor artiest Spencer Krug naar het stroomlijnen van zijn output tussen de elektrische intensiteit van Wolf Parade en een losser, akoestisch, contemplatief solodomein.
This One’s for the Dancer' & 'This One’s for the Dancer’s Bouquet' is het laatste album van Moonface, uitgebracht in 2018 als een dubbel-lp in het alternatieve/indierockgenre met elektronische en abstracte rockelementen. Het album combineert twee verschillende maar onderling verbonden projecten, opgenomen in verschillende studio’s met diverse medewerkenden, waarbij de nummers zijn verweven tot één lange reeks voor een rijkere luisterervaring, in plaats van afzonderlijke releases of groeperingen per kant.Het materiaal verkent digitale synthesizers met delay-effecten naast meer jazz-getinte en ongebonden stijlen, gezongen vanuit contrasterende perspectieven – waaronder een die de Minotaurus uit de Griekse mythologie belichaamt – om thema's als angst, eenzaamheid, spijt en vervreemding te bezweren. Hoewel het het einde van Moonface markeert, duidt het op een verschuiving voor artiest Spencer Krug naar het stroomlijnen van zijn output tussen de elektrische intensiteit van Wolf Parade en een losser, akoestisch, contemplatief solodomein.