Koper

Nienke wast en verzorgt oude mensen voor haar werk, keurig en op tijd, en houdt zichzelf net zo op orde: geen omwegen, geen ophef. Tot een van haar cliënten, de oude bugelist Sjef, blijft vragen of ze nog weleens speelt. Zij zegt nee. Al twintig jaar niet. Maar de fanfare heeft geen mensen meer, en Sjef vraagt gewoon door tot ze ja zegt, om ervanaf te zijn, denkt ze.Ze gaat één keer kijken. Dan staat ze ineens in de zaal waar ze ooit is weggelopen, tegenover de dirigent die haar destijds iets vroeg waarop ze nee zei, en naast een vrouw die alles ziet zonder er iets van te zeggen. De partijen liggen klaar in de kast. Het Sacramentsfeest komt eraan, met of zonder haar.Wat twintig jaar geleden is dichtgeklapt, gaat niet zomaar weer open zonder dat er iets scheurt.Dit boek is door AI gegenereerd.