Korelacja między wzorcem wzrostu, objętością mięśnia żwacza i silą zgryzu

Wzorzec wzrostu twarzy determinuje kierunek wzrostu ¿uchwy i zale¿y od tempa wzrostu w obszarze k¿ykciowym, szwowym i z¿bodo¿owym. Gdy wzrost tylnej cz¿¿ci twarzy (wzrost k¿ykciowy) jest w równowadze ze wzrostem przedniej cz¿¿ci twarzy (wzrost szwów twarzy i obszaru z¿bodo¿owego), wynikiem jest równoleg¿e przemieszczenie wzrostu, prowadz¿ce do przeci¿tnego wzorca wzrostu. Oprócz wp¿ywu genetycznego, twarz o normodivergentnym lub ¿rednim wzorcu wzrostu mo¿e zmieni¿ si¿ w wzorzec hipo- lub hiperdivergentny pod wp¿ywem czynników ¿rodowiskowych i epigenetycznych. Wymiary pionowe wad zgryzu przejawiaj¿ si¿ jako zgryz otwarty i zgryz g¿¿boki i cz¿sto s¿ trudne do leczenia. Wp¿ywaj¿ one na doln¿ jedn¿ trzeci¿ twarzy i negatywnie wp¿ywaj¿ na jej estetyk¿. Hiperdywergentny wzorzec wzrostu cz¿sto wi¿¿e si¿ z retrogeni¿, a hipodywergentny z progeni¿. Szkieletowy zgryz otwarty towarzyszy zgryzowi pionowemu i g¿¿bokiemu przy wzorcu wzrostu poziomego. Wzorzec wzrostu jest nie tylko czynnikiem wp¿ywaj¿cym na rozwój wad zgryzu, ale odgrywa równie¿ wän¿ rol¿ w planowaniu leczenia i utrzymaniu efektów po leczeniu.